-
-
MALIKA
PÊÞÎ
-
Nizamettin
Akkurt
-
-
Û
heyam
-
Ku
sêhra axaftinê di þanikên xwe de vediþêre,
-
Û
sêhr
-
Ku
vediþêre û nepeniyan bi nifta xwe ya zêrîn vedike,
-
Û
nepenî
-
Ku
bi çendî caran qewastinê li ser canê me pêk tîne,
-
Û
parçeyê nêzîk ber çavê laþê me ye,
-
Û
qewastin
-
Ku
çalekort û xendeqa jiyana me ya gunehbar e,
-
û
qasî me ji me dûr e,
-
Û
gunehbarî
-
Ku
bihuþta xapînok û dilnîwaz a jiyana me ya bimirinî ye,
-
Û
jiyan
-
Ku
qasî mirinê nêzîk û qasî xwe ji me dûr e,
-
ew
rastîna ku em nagihîjin razmendiya wê,
-
lê
tim dihebînin wek berdilkê dilê xwe,
-
mîna
welatê xwebûna xwe,
-
Niha
jî bûye navqetiya veqetîna ji xwe.
-
-
Ev
dilopên ku di çavên me de dibin pizot,
-
Hatine
hûnandin bi destê wê hezkirina sînornenas,
-
Ji
þaxên beledên pêt vedayî
-
Li
ser rengê navqetiya veqetînê.
-
-
Em
çar dilop bûn
-
Çar
nepeniyên hê nezayî
-
Di
wê riya pîr û kal de,
-
Li
teniþta bêhedariyên dexesiya barê ser piþtên bêhal
-
Û
ji dil de hatî qelaþtin.
-