Rexneþape
IV.
Nîzamettîn Akkurt
Wendayî
Bajarê
wenda yê dilê min ê birîndar
Her
roj
Fiqîna
bayê werdigire
Wê
pora te ya ji nebawer
Di
nav gêjgerînekên xirabe de
Ku
me xwe
Û
her aliyê xwe qehr dikir
Li
bin darê hejira þîn buye.
Tu
þêrîkê min buyî
Ya
bertekê jiyana wê min hevîr kiriye
Wek
wêneyê belaya ser
Yek
jî min þuþti
Bi
xwîna sor
Helbet
tu yî ew muptela
Bi
êriya zaroktî zaye
Piþt
re jî di xaçerêkên xeter de tim rastê min hatiye
Wek
adetê helandinê
Tê
bîra te
Me
ayet û sura xwend bi hev re
Gava
ku em ketin wî bajarê bêriya xwe
Bab
û bendan me rêzkir
Tavê
laþê me diqemirand
Def
lê dixist
Trampet
dinalî û mest dikir
Di
filorta çavên kilçîn kiþandî de
Te
Perçe dikir
Di
çavan de tev rengên dexesiyê
Gava
em diketin bajêr
Di
wî deriyê hîm lewhe û þamdanî de
Bi
gummeniya ziman û têlan
Her
berêvar
Berî
ku roj biçe ava
Û
her neqlê mîroyek min digirt û dibir
Di
zelamet tariyê de
Helbet
dostê min buyî
Ku
wek mistek avê min dixwest vexwim
Bi
wê xwerutiya þêrîn
Serkeftina
me tune bu
Ma
nexwe,
Her
yek ji me teredînek mebest pak bu
Dema
ku nola gladyatora tim þer dikir
Û
dîsa tim dibu têkçuyê hêstên xwe
An
jî
Ma
nexwe,
Cudatiya
me çî bu ji mirovkujên cewîk
Caniyê
tilîkê
Û
lêxistiyê mejiyê xwe
Belkî
jî
Em
nivîskar bun
Di
mahzena destpêkirina têkçuyînan de
Ku
tim dibu westayê meraqa jin û mêr
Yên
zêncîrên þerê koleyan pênus dikir
Li
ser tabletên tijî pelq
Bi
wan þurên
ji xwe diz
Ma
bi rastî me fêmnedikir
An
Em
bibun girtiyê evîndariyê
Li
wan bîren kûr
Ku
tim me lê xiyanet dikir
Û
bi marên firarî
Her
þev di paþilê de radizan
Belkî
jî
Tu
wendayê li nav kolanan buyî
Ku
ez lê digeriyam
Û
wek zarokek dildikir biramîsim
Quncirîk
bikim
Û
nola mistek av vexwim.
Bajêr
wendaye êdî
Bedêlê
wî li ser milan hilgirti
Tê
de hejîr þîn buye
Lêgerê
wî tune
Lê
nihêriyê wî nîne
Di
bin berfê de raketiye
Wek
wan stargehên veþarî di namilan de
Li
ruyê ronî bi navê mahzenan
Em
bi hev re
Terke
bajêr dibin
Bi
hewîþa dêlindêzê
Bi
berdana þahiyên dinyayê li paþ xwe
Ba
belav dikir porê me
Tê
bîira te
Me
dêlindêzek li darxist li vir
Lê
nebu tu car pevþabunên me
Ji
xeynî buhura karçikan
Û
yek jî îkonayan
Me
bi dîlitiyê le laþ xist
Bi
guhnedana qîrên giyanê
Û
bi xwendina ayetan
Tu
ezîze Margeretta
Ez
jî Dolcîno bum
Piþtî
vebuha her sibehî
Wek
wan zarokê kêfok
Me
xet dikir kevalên reþbîniyê
Li
çavên xwe
Bi
pênusên kildankê
Li
wan tufanên qarewar
Ku
stêrk xemla xwe berdidan
Li
ser rîþên kefiya me
Lê
em tim xemsarê xwe.
Te
digot:Fermana dilê me
Dibêje
xwe bigihîne wê lîlozê
Duman
li hev diket
Dilop
diheliyan
Li
wê firtoneya
Hêþînî
wendayê spî ne
Lê
tu çiqas spehî buyî
Gava
te gulaþ dikir bi gladyator re
Bi
vekirina stargehan
Bi
xirêniya temenekî wenda
Belkî
jî tu buyî bi wê nakokiya hinav
Ya
xwestekan
Ku
bi xemsarî û sersarî
Tim
di qilusa xwe de hildigirim
Bizmar
bi bizmar jê kî
Gul
bi sitirîn
Dilê
xwe bi stargehan
Di
wan kolanên xirabe li bajarê birîndar
Laþê
hilweþîne
Di
wan rêkên bi hesret û bi hedan
Û
biþewtîne bi agirên barîkatan
Wan
þunewarê barkirê hestên jehrê
Di
nav kefa destê dexesiyê de
Tenê
bila bimîne
Di
paþila te de çîrokek
Û
dema di kurman de te min kuþt
Pêþiya
berêvaran
Wê
roniya qendîlê qels be
Behndon
be
Hingê
tu dê bajêr red bikî
Li
ser quncên revok
Bi
tenêtiya cixarekî
Ji
ber ku ciyê hebandina veþariya te ye
Stargeh,
Kelbextî
û penahendê
Ciyê
hêz û qelsiya te
Bi
avêtina hewla keysê
Azwer
û kompleksa te ye
Wek
tavê
Wê
tu red biki
Xwe
û gladyatorê runiþtkarê sêkuçan
Tu
mahkumê nîgaþayî bê serkeftin
Ya
di xewnê xwe de gulaþ dike
Li
gêjgerînekê bajarê hilweþandî
Û
ya dixwaze bavêje têkçuyîna
Bi
wan pêçiyên bêhêz!
Ez
dibêjim;
Azwerî
di hundirê xwe de ne xirabin
Lê
xwiyangên xwedavenda dexesîn
Û
Perçe
perçe kirin wê ava pîroz
Li
giraniya sêkuçan
Û
qedexe danîn
Li
ser erîtiya zarokên cêwîk
Ma
jixwe me dizanibu
Keysa
bi aqil
Û
hevîrkirina sistiya dostaniyê
Li
navbeyna beren hevneborî fitlonekan
Bi
navê kulilkekî aj bidin
Nola
ku me tariyê ji xwe re kiriye heyî
Û
dev jê berda
Ji
duyê por û çavên xwe
Li
ser wan kevirên teneþîr ê
Çawa
ku
Þîdeta
gulaþê me diçand
Li
bin tava sotînêr
Bi
zanebun
Û
bi bîr û biryar
Tu
gulaþê namilê min ê rastê yî
Û
hilgirtiyê çîroka min
Di
paþila xwe de
Ku
tim lê digegirm li bajarê wenda.
8 Çile 00