SÊKUÇA AÞTIYÊ

Nîzamettin Akkurt


Hevdîtinên Abdullah Gul û þanda pê re li welatên mînanî Ûrdûn, Îsraîl û Filistînê pêk hatin. þanda ku derkete riya aþtiyê û gelek hevdîtin pêk anîn, bi taybet ji aliyê Filistînan de gelek bi qedir û qiymet hatine pêþwazîkirin. Helbet mirov dikare vê yekê watedar bibîne û Filistînî mafdar in ku þabûne, ji ber ku di nasîna dewleta wan de yê ku yekem mora xwe lê xistibû Tirkiye bi xwe bû. Bi gumana min ev alî rexneyê naxwo.
Di hevdîtin û ragihandinên karbidestên Tirk de, xala ku herî zêde derdikeve pêþ anîna aþtiyê ye ji bo Rojhilata Navîn e. Bi taybetî axaftina A. Gul di roja 5’ê vê heyvê de vê yekê eþkere danî holê.
Helwesta ku aþitiyê ji bo kêþeya di navbera Îsraîil û Filistînê de ferz dibîne, helwesteka erênî û baþ e.
Ez bi xwe tê de nabînim ku aliyekî rexne bixwo hebe. þerê êdî ku hatiye halê amrazekî bêwate li benda aþtiyê ye û di halê hazir de desteka ji dewletên dîtir bê, dê karibe tevkariyeka mezin bide çêkirin. Ji ber ku þer û pevçûn û bi taybet jî nakokiyên ku navendên Rojhilata Navîn de dertetine holê û hê jî bi hêza xwe ya hundirîn nebûne xwedî çareserî, bi pêþveçûna xwe re divêtiyeka mezin dertînin holê, ji bo destek û tevkariya derveyîn.
Rûxandîna rejîmên dîktatoriyal ên Rojhilata Navîn di kesayeta rejîma Ireqê ya Saddam de yekem numûneya baþtirîn e ku em dikarin bidin. Hizr û bîra min ew e ku destwerdana derveyîn nebûyana, yek jî ez vê weke destek û tevkariyê dihesibînim, ne gengaz bû ku rejîma heyî were rakirin ji hêla hêzên herêmê yên hundirîn.  em qebûl bikin û nekin îro di hundirê Iraqê de guhertinên cidî û riþt pêk tên. Di jiyana civakî de û bi taybet jî di navbera komên civakê de têperandina kevneperestiya berê di radeyeka mezin de ye. mirov dikare ve yekê di her wêneyekê jiyanê de bibîne.
Vêca rewþa neha ya herêmê bi rastî jî ji her alî ve bendewariya aþtiyê dike. kêþeya Îsraîl û Filistin, kêþeya kêm netew û olên herêmê, di pêþ de jî ya kurd li benda aþtiyê ne.
Û li kîjan deverî û di kîjan kêþeyê de aþtî gavek biavêje, dê di heman demê de tesîr û bandorê bide kêþeyên dîtir. Tirkiye bixwaze û nexwaze jî dê ev yek tesîrê bide anîna aþtiya ji bo kurdan.
Jixwe her wekî ku Tirkiye zendên xwe ji bo aþtiyê badaye, dikare vê yekê bike destpêka kêþeya tirsa xwe ya herî mezin.
Li Baþûrê Kurdistanê ger ji ber desteka ev çend salan a Tirkan be û ger ya destwerdana vê dawiyê li ser Iraqê be rewþa pêkhatina dewletekê derketiye holê. hê jî ev aktîf destekdayîn ji gelek milan ve pêk tê. Dê ev yek ji gelek aliyan ve wergiriya xwe fireh bike. Ev halê peresanê bi xwe ye. Tesîr û bandora ku pêk tîne, bi xwe ve sînordar namîne.
Jixwe hin derdor di aliyê aktîf destekdayînê de gotûbêjan dikin. Heger ev yek hinek hêz nîþan bide, dikare bingehê tifaqeka mezin pêk bîne, bi taybet di nava hêzên kurdan de. Gelek hêzên kurd vê yekê di gelþa hilbijartinan de nîþan dan. Helbet di serî de Kongra Gel û pê re jî gelek derdorên din, jixwe gotûbêj jî hene, dê xwe ji vê yekê nedine paþ.
Di heftiya bê de Tirkiye, DYA û Iraq di navbera we de dest bi civînan dikin. Tê zanîn ev civîn li ser kêþeya kurd pêk tê. çendî ku pêþveçûna dewleta kurd a herêmî weke mijarekê bigire nava xwe jî, xala yekem ku Tirkiye dixwaze bixe rojevê, Tevgera Azadiya Kurd e. Dê Tirkiye hemû kartên xwe deyne ser masê, çendî ku hevsengên herêmê li gorî kartên wî nayên jî, di ya xwe de israrkirin, gengaz e ku bibe helwesta sereke.
Lê belê ev yek jî pir zelal e. Helwesta kevin ti gavî nikare bi Tirkiyê bide avêtin, bi taybet jî di vê pêvajoya ku mûzakere dest pê kirine ji bo Yekîtiya Ewropa. Rewþa hêz û dînamîkên herêmê jî dest nadin ji bo vê yekê.
A baþ, Tirkiye dikare heman rola ku di anîna aþtiya kêþeya Îsraîl û Filistîne de dixwaze bileyize, di vê civîna sêkûçe de jî bileyize. Nexwe weke ku bilev dikin anîna aþtiyê ji bo Rojhilata Navîn dê bibe xeyalek mezin ji bo Hikûmeta AKP’yê.

 

 

çapkirin

copyright © 2002-2004 info@pen-kurd.org