MEMLEKETA BERFÊ

Polat CAN

Hemû der berfe. Cîhan wekû bûkekê tara sipî li ber kirê ye. Spî û spî û dîsa jî spî bûye sultanê cîhana me ya çiyayî. Pir caran “xweziya dilê me jî wekû berfê spî ba!!!” û “xweziya dilê me wisa pak û zelal bû ya!!!” xweziya û xweziya...

Lê cîhan tenê bi berfê pak û zelal nabe. Na. Ew hemen dem de jî hemû gemar û qirêjahiyan jî vedişêre, heta heyamekê kurt ji ber çavan winda dike... yanî dibe maske ji aliyên nebaş yên cîhanê.

Ma piştî em bizanibin ku berf dibe maskeya rûyê cîhanê yê gemarî, ma eme dîsa bixwazibin weku berfê bin? Ma eme dîsa berfê weku sembola pakbûnê bibînin an na?

Çi zanim...

Lê em berfê çi bibînin bila bibînin ew her tim heye û her zivistan ji welatên bakûr berê xwe didê memleketa me ya çiyayî. Me himbêz dike, maç dike, dilşad dike û caran jî dixwe, dicû û davêjê... Ew her tim wisa ye. Ne ew bê me û ne jî em bê wê namînin. Mêvanê hemû zivistanên me ye û malxweyê mala me ye. Em hîn jî nizanin ka em mêvanên an ew mêvanê me ye?

Tiştekî seyre ne wiha??

Lê di nava her lûfikeke berfê de çîrokek ji bakûr, yanî ji welatên dûr, ji memleketên hezar şev û şevekê yên sihrî tên. Çîrokên wisa ne ku ta niha em jê têr nebûne û me tiştek jê fêm nekiriye! Yanî çîrokên berfê, çîrokên gûr, dêw, pîrhebûk, cin, qehremanên bênav û navên bê xwedî... yanî çîrokên berfê, xêla bûkê,bûka çiyan û çiyayên qerrisî... yanî çîrokên berfê, çîrokên me, evînên me yên şeyda, evînên şermok, evîndarên newêrek û dilên biçûkan...

Çi zanim??

Vê derê memleketa çiya ye, memleketa berfê, memleketa camên spî û ezmanên hêşîn e! Li vê derê me hemûyan dilên xwe vekirin, danîn ber xwe. Me hemûyan wisa kir. Min wisa kir, te jî wisa kir, wî/wê, wan/ wana û hemûyan dilên xwe vekirin û dane ser hevdu. Dan ser hevudu û her çû ji dilan girek çêbû, gir bilind bû-bilind bû û bû çiya û gihîşt ezmanên şeşan! Ew hemû dilên ciwan bû, çiyayek ji dilên şeyda û evîndar çêbûn... Lê dîsa jî berf hat, weku her sal hat û li ser memleketa çiyayên camên spî bariya... hemû çiya, newal û deşt di bin xwe de hîştin. Çiyayên dilên me yên şeyda jî di bin xwe de hîşt, ew jî spî kir û di nava çiyayên din de hew xuyakir.

çapkirin