Qasimlo Gimgim, Adar 2000
Fermandar
amênê ke xêx bo. Meydanê verê mektebe de qoricî pêro ver de
amedebîyî vinetibî. Hêrsê xo vengê xo de dênê tever,
hondaye ke qîrênê, to vatênê qey nika qirika xo dirîna;
“Na
dewe ra kam nê erzaqî teroristan rê beno!!!”
Qoricî
pêro ver de bîbî zê kergan. Dînan vera hebi gamanê derga ge
amênê na het, ge þîyênê
a het. Her game eyþtene de jî hezar çî serê xo ra derbaz
kerdenê, bêçare mendbî. Kamî ra þik bikerdênê ke, nê
qoriciyê ke zê piyayê xo zanitinê senê qeyde cirê mixenetiye
kerdênê. Ma nê nêbî ke têkiþte de veciyênê operasyon, ma
nê nêbî ke hetê piyanê koy ra cira amênê vatene caþ, senê
qeyde reyna dînarê çîmî berdenê ke? Yan nê piyayê ke lewê
xo de zanitinê, cirê mixenetiye kerdênê? Raþte perskê
fermandarî tew waxtê qîma xo bi qoriciyan niyardênê lê waxto
ke halê dinan ê operasyonan vinitinê ke hebi zer û can kûnê
virniya eskeran û þopa gerillayan çarnenê, kewtênê teþûþe
û fikiriyênê ke nê piyay rayþta jî dilsozê dê wê…
Xaftla
cayê xo de vinet, çimê xo yê zûrî qoricîyan pêrîna ser de
çarnay. Silevêrê bejna terike verdîyay bî ra. Pirnikê de
palase binê çiman de biye ke her jû firne ra zê firnanê
astorane remî, fiþe fiþe veciyênê. Goþê xo yê vîtê zê
goþanê vergan, tersnakiya fermandarî zêderî temam kerdênê
ke mordem cira biqûrfiyênê. Heto jû yo kûmî yo ke çewt naybî
xo ser, verba asmenî tîk bîbî. Didanê xo yê vêrî hondaye
ke girsibî, lewê xo nêyamênê pêser û yakerdî mendênê. Raþtiya
jî hebi ê qilatiyê xo yê terterî zê heþanê
koyan asênê ke þewe kami sera bivêciyênê, o kes ca de
biyênê terik û hûþk û hol…
“Nê
çîmî kam beno terorîstarê? Þima rê heyþtê waxt! Yan nê pîyay
vecerê mi rê bîyarê yan jî çêyanê xo barkerê û bidê
raye þorê!...”
*****
*****
*****
Dewa
ma pêro qoricî bîye. Nê qoricî operasyona de kewtênê
verê eskera û dozê hevala çarnênê. Caþiktiya xo rind
ardênê ca. Coka hetanî nika diþmenî tew þik nêkerdênê ke
kesê na dewe hevalan rê alîkarîye bikerê... Lê îtîrafkaro
ke a roje amaybî guretene vatbî ke; “Na dewe ra ma rê erzaq
amênê ardene...”
Qariciyan
tayîna þik berdênê jewbînî ser ke þorê fermandarî de gerê
jûbînî bikerê, pê ke taye cayê xo lewê dêde weþ kerê.
Tayê jî endî haþar bibî ke çimê dismenî de hêcayê dîna
qasê ponc qûriþan jî niyo. Na bîyene
rind musnay bî dîna ke, xo diþmenî rê parçe
parçe bikerê jî diþmenî yeqîniya xo bi dînan niyardênê.
Tew
kesî þik nêkerdênê ke erzaqî ez beno hevalan rê. Ez hêna
qijkek bîyo, serrê mi 13 bî. Coka ez niyamênê heþê tew kesî
ke þikîno çimî berî hevalan rê…
Min
û lajê apê xo ma gegane þîyênê qawa, lewê qoricîyan de niþtenê
ro. Goþ nênê dîna ser ke hela çi qesêy kenê ke
qeseykerdenanê dînan biresnimî hevalan. Dolimê qawa de goþê
mi reyna qoriciyan sera bî, jû ê bînî ra vatênê;
“Lawo,
nêbo nê domanî bê, êwê ke çîmî benê. Xora birayê ê Tahîrî
jî gerîlla wo.
Ê
bînî jî va;
“Na
jî qesa wa to vana, ê domanê pizêzî se þikînê heroj
hondaye çîmî berê biresnê ko...”
Pîyê
mi kokim bî. Zêde nêþikîyênê çê ra vecîyo tever. Maya mi
qaytê kûlfetê çêyî kerdênê, mal û doxar pêro daye sera bî.
Birayê min o pîl rewra þî bî ko. Mi ra qij hîrê way û di
birayê minê bînî bî. Hebi nê halî hewnê þewa de bidîyênê
jî kesî mi ra înam nêkerdênê, þikê mi nêkerdênê ke ez
hevala rê çîmî beno.
Çike
bî a roja penîyêne de bî. Heyanê a roje mi karê xo zaf kîp
guretbî. Serba ke mi rind zanitênê ke no erzaq ke hevala rê meþoro,
zaf kunê tengîye. Teynîya dewa ma nê, dewê dolmî jî pêro
qoricî bî, xêrcê mi keso ke hevalan rê çîmî bero çinê bî...
Naye ra ver hîrê hevalî dewa corê ma de serba çîmî þîbî
dewe û þehît kewti bî. Ez zaf kewtênê nê hîrê hevalan
ver. Qey gere serba çimî vetene hevalî biyamênê dewan û þehîd
bikewtênê ke?
Tam
nêzaneno qeyî lê min jî kerdibî serê xo ke ez þorî ko û
bibî gerîlla. Waxto ke min no fikrê xo hevalê Bedranî rê eþkera
kerd, mi ra vat; “Qaytê to jî vînena kes çîno marê çîmî
bîyaro, no jî gurê de zaf muhîm o ke to kena, heyanê payîzî
xover bide, nîya marê çîmî bîya, payîzî to jî xo de benimî.
Soz! Hetanî a waxt jî to bibê gerillayê de xurt.” Serba naye
ra jî mi hebi çar çiman wayþtênê, hêna ke rewo payîz bêro...
Lê a roja kamaxe wayþten û xeyalê mi pêro axwe de berdî...
*****
*****
*****
Zê
herojî ez þodir þavaq ra vayþti bî ra, tîje hêna rûyê xo
nêmûsnaybî hardî. Pê kowanê dewa ma ra asmênî sûr kerdênê.
Herroj hebi janê de sûr, pê ê kowan ra vêciyênê tîje. Lê
herçî ez o, hêna ke tîje nê eyþtênê vayþtênê ra. A roje
mi Berfîna waya xo ya qije nêvaznê ra.Werdê cayê xo de zê
varekanê sawiyan hewnê de zaf þîrin de bîye, coka ez jî qemîþ
nêbîyo. Lê gêgane ke þande ra vatênê ‘min jî xo de
bere’ min þodir vaznênê ra û xo de berdênê.
Mi
astora xo onte, pale kerde sera, çimî yo ke hevala wayþtibî
kerd gale, eyþt astore ser û pira bîyo aspar. Zê herojî hetê
birî ser de mi astore ramite. Herkesî wetrênê ke ez þono kolîyan.
Rayþta jî seba ke kes mi ra þik mekero, corde mi kolî ardênê.
Tayê
ke vecîyo diyar, mi pêniya xo de qayt kerd ke esker nawo verba
dewa ma êno. Endî mi zanit ke hetê koy ser de operasyon vecîno cor.
Gere mi xo memûsnênê dîna û çîmî rew biberdênê biresnênê
hevala û yacêrênê. Coka jî astore ûþîr kerde
û vaznê. Zaf rew reyþto cawo ke ez hevalan rê heroj
çîmî nano ro. Mi nîya da ke hevalê Þîyar nawo ûja mi sera
vinetiyo. Xora seba têmitene her hevalî hînî ez nas nêkerdênê.
Teynîya hevalê Þiyarî û hevalê Bedranî ez nas kerdênê.
Heroj hevalê Þiyar amênê çîmî mi ra guretênê berdênê,
ê hevalê bînî nêzdinêyê min nêbîyênê. Xora coka jî
itirafkarî ez nasnêkerdênê. Herçi hevalê Bedran bî,
verpersyarê hetê ma bî û çend dolimî ê jî ez vinitîbî...
Astore
ra bîyo pîya, min û hevalê Þîyarî
selam da jûbînî. Gale na ro, min bi lez xebera ameyena
eskeran, hevalê Þiyarî ra vate. Ê jî va,
-Çîye
nêbeno, tu naye caverde, Hevalê Bedran þîyo. Hevalê de newe
cayê dê de wezifedar amo, vazeno to bivîno.
Hetê
de heþê mi de eskero ke amaybi dewe bî, ez zaf bi ters û xembîyo.
Lê reyna jî mi xo bi xo ra vat; “hela ez þorî hevalo ke newe
amo bivînî se vano?” Ma tekitimî ci þîmi lewê hevalo ke
newe amo. Waxto ke ma nêzdî bîmî çimî sera yakerdî mendî,
þaþbîyî mendibî lê çinay ra bî min jî rind nêzanitênê.
Min dî vat;
-Tahir
tu ya? Mi jî vatênê qey nika camêrdê de henêno ke zimêlê
de qeytane pirnikan vera wa!..
Hevala
cirê hondaye qalê mi kerdibî ke, ez heþê xo de ez zaf kerdo
girs. Qey fikiriyo no piya wo jûhatî yo ke dewa qoriciyan ra þikîno
çimî biyaro, camêrdê de girso!!! Ez ke verê xo de diyo,
þaþ mend. Hêvî nêkerdênê ke domanê de zê mi, na
dewe ra hondaye erzaqî bîyaro…
Werhasil
mi de taye qesey kerd. Di hevalê bînê ke min namê dînan nêzanitênê
lewe de bî. Min nêwayþtênê înan ez bidiyênê lê defe ez dîbî.
Taye muciliye ra dime, hevalê Zinarî mira vat,
“Hevalê
Tahir, to marê pîlî jî ardê.
Mi
vat;
“Ne
heval! Þima mi ra nêwayþtibî”
-Ma
rê pîlî zaf lazimê, gere to nika þorê ma rê bîya rê.
Mi
vat;
-Ewro
esker vecîyo operasyon
heval! Terseno reyna berî. Ez þimarê meyþte bîyarî.
Vat,
_
Nê nê, çîye nêbeno. Kes to ra þik nêkeno, gerek tu nika þorê
ma rê biya rê. Min se kerd nê kerd mi pîsirê xo cira nêxelesna
ra. Xo xo de cira zaf qarîyo lê bê feyde bî. “No senê
Hevalo! Operasyon vecîyo, O vano, ‘çiye nêbeno…” Welhasil
ez neçar mendo, gere biþîyênê dewe û rêna bicêrênê ya
biyamênê...
Galê
xo kerd pirê qotanê ke hevalê Þiyarî mi rê kerdibî kom û
eyþt astore ser, biyo aspar û kewto raye. Esker jî endî verba
corî onciyênê. Dûrî ra ez dîbî, wetrênê ke ez teynîya
kolîya beno çê. Ez þîyo reyþto çê, pîlî çê de bî. Mi
gûretî ez hetê dewê yê bînî ra kewto raye ke biresî
hevalan. Hetê ra jî hêna xo xo de hevalê Zinarî ra qariyênê.
“Çi lezê pîlan est bî ke! Yan jî qey waxtê xo de nêwaþtî
tam roja operasyonî de vazenê” Waxto ke mi vat bî “talûkê
esto, ez terseno berî guretene”. Vat bî “Çiyê nêbeno” Na qesa dê jî zaf ginay bî mi ra. Tew xemê dê nê bî ke ez biyamênê
guretene.
*****
*****
******
Tam
a sirede mi dî ke, ez nawo wertê eskera de mendo. Hema ez do
vinetene û çend hebî erzîyay mi ser. Lûlîyê çend tifangan
sarê mi sera bî. Jû ame mi ser, pîne dê vêrê mi ra.
Dînî mi xo nê dî. Çimê xo kerdî ya ke ez nawo caye
de guretî de ro. Her jû hetê ra dênê mi ra. Vatênê,
“qesey bike!” Fekê mi amay bî guretene. Çiqas ke înan dênê
mi ra fekê min zêderî amênê guretene, “Qesê bike, to pîlî
berdênê kotî, xercê to kam esto. Vace, mevacê ma to kiþenî
mî...” Min didanê xo þêdinay û serê xo kerd berz... Da
mira, da mira, da mira, jûkekî pînê de henêne dê mi ra ke
cayê xo de gino hardî sera. A sire de seki dûrî ra vengê bêro
goþanê min;
“Beso!
Þima nika kiþenê. Beno belayê serê ma no pizêz...”
Min
tirkî rind mezanitênê jî nê qesî famkerdî. Ez hard de
ramerdîyayî bîyo, di hebî bî linganê mi ra ez kaþ kerdo,
berdo eyþto menzelê de tarîye...
Menzela
tariye de min qet dejê xo heþ nêkerdênê, teynîya hevalê
Zinar bî çimanê min vera, jû jî vengê dê wo ke mi ra vatênê
“Çîye Nêbeno” goþanê mi de bi…
copyright © 2002-2004 info@pen-kurd.org