Dergeh

Rezoyê Osê

                              - 1-

                                                            

   Min,ji zû de,pirtûka penaberekî Suryanî xwendibû.Ev pirtûk di bin

sernavê "Pop Silyo hildikþe azman"hatibû nivîsandin.Nivîser behweriyên xwe li

ser zimanê Pop Silyo,derbarî hin dîtinên oldarî û serkanên olan,bi þêweyekî

komîk,berçav dike.

   Belê,êvarekê Pop Silyo gazî pîreka xwe dike û fermana xwe di guh wê ve

tîne,dibêje:"Kerê min êm bike.Xwarina rêwîbûnê,ji min re amade

bike.Têrê,hevsar û ciher jî deyne ba kurtên.Lê,bi segurkê re-ango,berî dinya

zelal bibe-ez dê bimeþim...".

   -Bi kû de,gidî?-jinê pirsî.

   -Ez ê hilkiþþþþþþþþþþþþim azmên!-Pop lê vegerand.

   Wilo,Pop Silyo hildikþþe azmên û li ber dergehê pêþî radiweste.Li dergeh

dide.

   -Ew kî ye?.Dergehvan dipirse.

   -Dergeh veke.Ez Pop Silyo me...ma tu kî yî!-Pop dipirse.

   -Ez Adam im dergehvanê dergehê pêþþþþî me Fermana vekirinê bi min re nîne û

navê te li ba min tune ye...

   Piþtî guftûgoyeke tal û tund,Pop dibêje:

  - Kuro!..Adamo,ma ez te nanasim bê tu kî yî!.Tu mafdarî,ko dergeh ji yekî

weke Pop Silyo re venakî,ji ber ew te xweþ dinasî!.Ma ne tu serkanê hemî

kul,derd û janên mirovaniyê yî.Ma ne te,di ber çila zwe de,em mirov ji buhuþtê

koçber kirin.Hîna jî kilîtên dergehan di lepên te de ne,kuro!!?.

   Wilo,Pop Silyo li gelek dergehan dide û axaftina xwe bi pêxemberan re -bi

dergehvanan re - dike.Pê re behweriyên xwe tîne zimên.Lê dergeh li ber

venabin...

 

-       2-    

 

                       Di sedsaliya seyda Cegerxwîn de,ez û Konê Reþ ji hêla

InstîtûtaKurdî ya Stanbolê,hatin vexwendin,ko beþdar û   hevpariyêdi hin

çalakiyên rewþenbîrî de,li Serxetê bikin.

                                  Bi vê mebestê em,roja 18.09.2003,ji Binxetê

hilkiþiyan Serxetê.Ji Nisêbînê,me berê xwe da Darê,da em cihê bûyera"Reþoyê

Darê"- zîndan û bira Berdewêl-bibînin.

                                 Dema me berê xwe da Sarinc,Þikeft û Tirbên

Darê,dergehvanan ­polîsan-rê li me birîn.Pirsa nasname û pasporên me

kirin.Lê,me ji wan re negot:"kê mafê dergehvaniya þûn û warên pêþiyên me daye

we",em lerizîn.

                                 Me berê xwe da Cizîra Botan.Me xwest Burca

Belek bibînin.Lê,dergehvanan-polîsan-Burc ji ber me girtibûn û,ji xwe

re,kiribûn hêlîn.Me nepirsî:"kanîn xwediyê hêlînê!?.Kanîn Mem û Zîn!?.Kanîn

Mîr û Tacdîn!?.".Tenha gewdên me,xwe ji ber lûlên tivingên dergehvanan

vedizîn...

                                 Li Amedê,me dil hebû,ko qûntareke"Sûra

Amedê",ji hêla camiya "Hezretî Suleyman" ve bibînin,lê kilîta dergeh di destên

dergehvanan-polîsan-de zingar girtibû.Me mafê pirs û derbasbûnê nebû,lê em ji

hêla "Fîs" ê de,bi ser dergeh de qelizîn.

 

-       3-

 

   Zarokên min,li þarê Þamê,doza seredana gora Mîr Celadet Bedirxan kirin.Em

ber bi goristana Þêx Xalidê Neqþebendî de hilkiþiyan.Me serê xwe li ber gora

Mîr tewand.Kurê min got:"ez dixwazimderbasîhundirêavahiya gorê bibim..".Kurik

nebih e,lê vê daxwazê serî li min gerand!.Ne kilîta dergeh bi me re ye,ne jî

dergehvan nas û amade ye!.Lê,min xwe ji vê pirsê,weke tu mûkî ji mast

bikþînî,bi rewanî kiþand.Lêbelê,ne tim bextê mirov  rûniþtî ye û dikare,ji

meydana pirsên zarokan,serkeftî derkeve.Erê,li bajarê Qamiþlo jî, zarokan,

doza seredana gora Cegerxwîn li min kirin.Tew,ez li tiþtekî wisa digerim,da ez

hunerên xwe pêþ zarokan bikim û xwe di çav wan de bikim dîk!.Lê,tiþtê bi serê

min hat bila bi serê gawiran neyê!.Belê,ne tenha dergehê gorê girtî bû,lê

dergehê malê jî girtî bû-Seyda Cegerxwîn di bergeha mala xwe de hatiye

veþartin-.Kilîtnebendî bû û te digo,qey dergehvan nînî bû!.

   - Yabo,ma Cegerxwîn kilîta xwe bi xwe re veþartiye!?.- Kurik pirsî.

   Vê pirsê ez tar û mar kirim.Min bi madtirþî got:"Kurê min,rawestana zêde,li

ber dergehan ne durust e..ê" û da ez xwe ji vê gerînokê derxim,min yekser

çîroka" Faraon û Þeytên "jê re hewil da.             


                         - 4-

      

                      Dibêjin,Þeytan bihîst,ko Faraon ji miletê xwe re

dibêje:"Ez

                         xwedayê we me!"Þeytên xwest vî xwedayî

bibîne...Hilkiþiya ber

                        dergehê eywana Faraon û li dergeh da.

                                 -Ew kî ye?- Faraon pirsî.

                                Þeytan deng nebir xwe û bersiv ne da.Lê,dîse

li dergeh da.

                                - Ew kî ye?  Faraon pirsî.

                                Þeytên deng nebir xwe û bersiv ne da.Lê car

din li dergeh da.

                                - Ew kî ye? Faraon pirsî.

                                Gava Faraon bersiv nebihîst,berê xwe da dergeh

û dergeh

                       vekir.Dît,va Þeytan li ber dergeh e,got:"Pîso,ev tu

yî...deng nabî

                       xwe..!".

                              - "Xwedayê nizanibe kî li ber dergehê wî ye,ew

jî ne ti xweda

                       ye..pîs e!" Þeytên lê vegerand.

                               - Ya rast:"Ez û te herdu pîs in,lê yên ji me

pîstir ew in,yên

                       behweriyê bi koranî bi me tînin!".Faraon got

                          Wilo,min zarok tar û mar kirin û xwe ji pirsa

dergehên girtî xelas kir.

                                                                              

                                          Qamiþlo

                                                                              

                                         23.10.2003