- Tajî
-
-
Rezoyê
Osê
-
-
-1-
-
-
Seyda M.E.Palo-xwedê wî bi dilovaniya xwe þa bike-poêmeke
- ji
deh hezar/ 10 000 / malik,bi navê " Cvîna nemiran " hûna bû.
- Zîlana
poêmê wisa bû:Palo dimre û ,li wê dunyayê,M.E.Xanî dibîne.
- Palo
dixwaze,di riya Xanî re,navdarên Kurd û kurdewariyê binase.
- Wilo,M.E.Xanî
ji Palo re dibe rêber û wî dibe civîna navdaran,ko navê " Civîna
nemiran " lê dike.Palo,ji dûr ve,govendeke mezin dibîne.Sergovend jî
keçeke spehî,cansivik û çeleng e.Ew keç,di sergovendê de, desmalekê
bi destan dihejîne û govendê bi xwe re dilivîne.Palo ji M.E.Xanî
dinase,ko ev keç Leyla Qasim e.
-
Suruþteke M.E.Palo jî hebû,ko ne tenha
ji rexneyan ditengijî,lê têbîniyan jî ew xule dikirin.Min jî ev suruþta
wî dizanî,loma ez nediketim kirî wî de.Min carekê jê xwest,ko ji vê
poêmê beþê li ser
- Leyla
Qasim bixwîne.Min got:"Seyda,min wêneyê bidarvekirina vê canikê,bi
þêweyekî sîmbolîk,dîtiye.Bi min pir spehî û watedar e.Wê ev wêne,ji
helbestê re,bibe pîvan".Me wilo li hev kir.
-
Piþtî
ko M.E.Palo xwendina xwe bidawî anî,mingot:
"Seyda,helbest xweþtir,spehêtir
û watedartir e!".Belê,Palo bi zîrekî
û bi asayî,di mirinê
de jî,pesnê jîndariyê dide...doza tolvegerandin û xwînrijandinê
nake.Ew bi hostayî,bi hejandina desmala Leyla Qasim re,buhuþtekê Ji
kêf û þahiyan di nava buhuþta nemiran de diafirîne.
-
-
-2-
-
-
Heskirina janerê / tinazan / li ba Kurdan bilind e,loma pêkenînokan li
ser xwe jî diafirînin.Belê,di pêkenînokeke serdem de dibêjin,ko Kurdan
balefireke sivîl revandin û li balefirgeheke Ewropî dane danîn.Li wir
daxwazên pirsa Kurdî anîne zimên.Lê doz û daxwazên wan ne barê
berpirsiyarên cih bûn.Lewra berpirsiyaran kara xwe û azadkirina rêwiyan,di
rêya zorê de,kirin.Lê,ji ber ko xwînrijandin bi wan giran bû,zû ferman
nedane " komandos " da êrîþê bibe ser balefirê û bi karê
azadkirinê rabe.Wilo,tev çûn û hatin.Di vê lebt û livê de mirovekî
Kurdnas xwe dide ber azadkirina rêwiyan û çareserkirina vê pirsgirêkê
bê kuþtin û xwînrijandin.Tenha dozeke wî li berpirsiyaran hebû.Ew jî
peydakirina daholkutekî û zirnevanekî
bû.
-
Berpirsiyarên balefirgehê doza yê
Kurdnas bi cih anîn.Wilo,li wê gêrê bû þîqþîqa zirnê û dimdima
daholê.Bi bihîstina deng re dergehê balefirê vebû û
balefirrevîna doza nêrdewanekê kirin.Piþtî ko nêrdewan bi wan ve giha
,destên hev girtin û ber bi dahol û zirnê ve
daketin.Li wir govenda xwe girêdan û bi jîndarî dîlan gerandin.
Wilo,buhuþtek ji kêf û þahiyan,di þûna wêraniyan de,afirandin.
-
-
-3-
-
-
Rejîma Bexdê,di dema xwe de,birek mela rêkirin nêçîrê.Nêçîra
wan jî kuþtina lehengê çiyayê
Barzan bû.Belê,bi nav mela bûn.Bi rih, þaþik û cube bûn,lê di bin
cubên xwe de bi kemberên mayînî hatibûn pêçan.Erê armanca wan
seredana M.M.Barzanî bû,lê pîlana rejîmê teqandina wan kemberên li piþta
mela girêdayî bû.
-
Ev pîlana bênirx pêk hat.Lê,nêçîrvan
mirin û nêçîr zindî,bê birîn,ma.Û bersiva Berzaniyê nemir li ser vî
karê çepel ew bû,ko "Gunehkarî bi xwe kirin !".Belê,bi vê çepeliyê
dergehê dojehê ji xwe re vekirin û guh nedane ayîna Misilmaniyê ko dibêje:"
Xwekuj di êgir de ye ".Lê,bi ser vê yekê de jî xweteqandin bû
kultûra vê rejîmê û ev karên çepel ketin xwîna bermayên vê rejîmê
de.Tanî li her cih û warî xwe tavêjin kûrika dojehê û xwe tê de
disotînin.Wilo,li Hewlêra
- birîndar
xweteqandina vê carê kirin.
-
Bêgoman,ev karekî seyr e,lê jê seyrtir
ew e,ko yê xwekuj ji bo çi û di ber çi de û di ber kê de xwe
dikuje!!!.Van seyrnîþanan çîrokeke folklorî di bîra min anî.Ew jî
wisa ye:
-
-
-4-
-
-
Rovî,di çîrokeke folklorî de,bera dûv Keroþkê dide,lê wê
nagire. Rovî ,piþtî westanê,gazî Keroþkê dike,bext dide ko nema wê
bigire û
- Jê
dipirse:"Ez,di dil xwe de,ji te bezatir im,çima nagihim te!?".
Keroþk lê vedigerîne,dibêje:" Ji ber tu di ber gepa xweþ ji xwediyê
xwe re êrîþ dikî û birçî dimînî ,lê ez di ber xelasiya canê xwe
de direvim!".
-
-
Qamiþlo
-
24.12.2003
-