Bayê þîn
Rukye Özmen
- Ev xuþêna tazî,
- zimanê hêza te
- ya veþartî ye,
- rêwîtiya bê rawestan e.
- te ne bar e hilgirî,
- ne jî sînoran dinase.
- Xeþîmî ji hejmara
- baskên
xwe çend car
- xwe bi rûyê okyenûsê
- yên nermesipî þil dike.
- Çend pêlan har dike
- û difûrîne ber bi bilindiya
- þinasayî ya esman ve.
- Tu bê hest î
- miþêna te pelên bi hezar daran
- ji þaxên wan direvîne,
- û kulîlkên bihîvan
dinefirîne.
- Bayê þîn !
- te nîne çav, þev û rojan
- jev dernaxî
- fîzêna te dilê çend keç
û xwortên
- civandayî hev veceniqand
- û ji þêrînxewa
- evînê hilçenandin.
- Bayê þîn !
- tu bû wî þahidê
- leyistokê çend bêbextan.
- li Mehabad, li Amed û Hewlêr
- te bi sariya xwe mohra
fermana
- çend
Rêberan
- li ser kaxetê zuha kir,
- û xunava çend stûwên
- di kendîlê de dihejîn
pijiqand erdê
- û pê çira çend nifþan
vemirand.
- Bayê þîn !
- te çawe pivkir
- agirê sînema Amûdê
- tebloya baxekî nûjîn
- di asoyê de perçekir
- û rijiya hestiyê
wan bêgunehan
- te da ber himbêza xwe winda kir.
- Bayê þîn !
- te çend bablîsok li hev zivirandin ji xerdelê
- di mirin barîna Helebçe de
- û çawe bajarekî þîn hiþk
kir.
- Li nav kemînên mirinê yê
bistirî
- kel bêriya çendan te li ser
lêvên wan sarkir.
- Bi vîzêna xwe çend ritim
wergirt
- li ber nalîna bûkên
- birîn neqemiþî ji perîþanî
- û te rondikê
- çend dayîkên kezeb þewitî
- di nav mijangan de
xeniqandin.
- li Cûdî, li Zagros te guliyê
- çend
ciwanên bê gorn ji wan dizî
- û li mesîlan, li direhreþkan
aland.
- Te li çend gundan agir gurkir
- û li cihêzê
keçan bilind kir rimî
- di nava dûmanê de
- hêviyên çend ciwanan fetisîn.
- Li nava diwarên cemidî û
bistan de
- silava ji tîna rojê
- te da çend girtiyan?.
- Xîzên derbehiþkê çendan
- ji wan hênîk kir?.
- Bayê þîn !
- agir sir giraniya xwe
- di nava xwe de veþartiye
- lê tu jê quretir î.
- Av bi herka xwe ya zelale
- her dem xwe diguhêre
- lê tu jê bi leztirî
- Ax bi pîroz avisiya xwe
- her dipiþkive
- lê tu jê bitevgertir î.
- Bayî þîn !
- biþêle ji
kêlên cangoriyan
- zinarên þile xwînî
- bi þêl e ji awirên
hezkiriyan
- ji
pêtê germiya Newrozan
- bihejîne ala nû, vejînê
êdî
- li esmanê welatê rojê.