- BÎRANÎN
-
- Rûkiye
Özmen
-
- Dîwarê hêza min hilweþî dîsa,
- ji ber nekarîna rawestîna rojê.
- Bi neyîniya ronahîyê,
- di cihê xwe de timî reþ rûniþtiye,
- û
serma li nava kolanan
- mîna aþîtan
diherike
- Bê hêvîtî
dîsa rêwî ye,
- bi hatina
li min dana.
- Bayê qer
li nava gerdûnê
- bê minet
xwe çerx dike.
- Þev
di nava reþahiya xwe de
- dergûþa
bêjiyan dihejîne
- û zordarên
zikbirçî
- çav
berdidin nanê zarokan.
- Reþik bi
salan mehkumê tazîbûnê hiþtine.
- rijî
hildikiþin nefesên wan
- û
singên wayên qehwerengî
- xwêhdana
demûþî digire
- mîna
koleyên ku pêþwaziya çemê Nîl dikirin.
- Xerdelê
bi tifalan didine mêhtin,
- li
þûna þîrê pêsîrên dayikan.
- Hîna
bihara Negazakî
- û
Helebçe hezinî ye
- û bi ser
pêçana konê reþ
dinale.
- Lê
kirinên wan mekrohiya wan e.
- Wilo
guneh û xeþîm,
- wexta
ku min dixin razanê
- nav
nîvîna axê
- çi
zanin, ku ew jî wê li pey min bên.
- Aram
û leza wan ji navê mirinê re mirar e.
- Ez
dizanim, ku em bi demê re bûn,
- lê
dem wê me li þûn xwe de bihêle û bimeþe.
- Jiyan xewnek e ku ji hinan re kurt e
- lê
afirandina ramaneke bi rûmet e
- û herdum
finda wê þol dide .
- Jiyan ji hinan re nameyeke dirêje
- lê xwendina wê birînek e
- li ser rûye
ku qet na qemiþe.
- Navê me
bi hevokên reþ û spî,
- li þopên
me têne kolan.
- ji
rojên ku salan ji me hildidin.
- Wê
bav ji lawan re dayîk ji keçan re
- me
bidine nasandin.
- Emê
bi xweþikî û gunehên xwe bêne bi bîranîn .
- Wê
vekirina perda þanovaniya me li ser dikê,
- di çavan
de li pêþedemê rûne.
-
- 23 11. 2000 Gosfelden