:

Roja Zarokên Cîhanê bê cudahî di nav zarokên Cîhanê de hevbeşî û pirrengîyeke xweş pêk tîne. Ji bo mezinan balê dikişîne ser pirsgirêkên mirovahîyê yên civakî. Yekitîya Netewên Yekbûyî di 20`ê Mijdara 1959`an de Danezana Mafê Zarokan îlan kir. Bi vê danezanê carek din da zanîn, ku wek di Danezana Mafê Mirovan de zelal e û di 1924 de berê jî bi Danezana Mafê Zarokan de hatiye îlankirin, mafê zarokan ji mafê mirovan, yên bingehîn in. Bê guman zarok ji her alî ve pêşeroja cîhanê û mirovahîyê ne. Ji ber vê jî ji bo ku zarok hîn baştir bên parastin û xwedîkirin, hestyarî û têkildarî her berdewam in. Ji bo mafên zarokan Yekîtiya Netewan (UNO) di 20 Mijdara 1989`an de Peymana Mafê Zarokan qebûl kirîye. Ew peymana han heta niha, ji aliyê bi qasî 200 dewletên endam ve hatiye îmzekirin
Dewleta Tirkan, her ciqas ev peymana han qebûl kiriye û di 27`ê Çileyê 1995`an de pesend kiriye jî, lê mixabin ev peyman tenê di pirtukên sturê ku direfande toz girtîde hen e.

Peymana Mafê Zarokan ji 54 xalan pêk tê. Ji xalên peymanê, hinekên girîng ev in:

1- Divê her zaroyek hemû mafên xwe bistîne; reş dibe sipî dibe, çi nijad û netew dibe bila bibe, zarok zarok e.

-A;Li welatê min; zarok ji mafê xwe miaf tê cîhanê, çermê wî ne kifşe, carîna ji lêdanê

binevşî carîna jî, ji coyê xwînê sore. Zengîniya xaka wî geh bi dizî geh bi hişkere tê talankirin û pê sileh tê kirîn , ew birçi û bêxas li kolana li xeyal û hêvîyên xweyê dilgirtî digere, ji ber netew û nijada xwe tê bêdengkir in mehkumkir in, li ber singa diya xwe tê gulekirin.

2- Ji roja buyîna zarok de, mafê wî heye çi navî werbigire, an jî çi nijad û neteweyî.

-B: Zarokê welatê min, ji bilî navên nijada xwe, bi hemu navên katilên netewe xwe têne binavkirin, tevî nevê gund bajar û ciyê xaka wî, gulistan û ajalê wî av û çiyayê wî.

Ew netew, nasnema û welatê wî.

3- Mafê zarokan heye ku ew di dibîstanan de bixwînin, û divê ku pêvajoya mejiyê wan bê li pêşxistin, ta ku ew karibin di pêşerojê de sûdekê li vî an wî welatî bikin.

-C: Zarokên welatê min. her sibeh bi derewa li şuna kurd ez tirkim biwan didin sundxwarin:
ji bo ku di pêvajoya pêşketina mêji de bibine asteng, cebirxana vedibijêrin carîna bi kuntaxa silihan carîna bi bimban mijiyê wan belav dikin ji bo ku bê hişbimînin.

4- Divê zarok berî hemû kesên din ji xeteriyan bên parastin û bên rizgarkirin…

-D:Zarokên welatê min, ciyê leyistokê wî tê mayinkirin da biling bê dest bimînin,

gundê wî tê şewitandin û pêşeroja wî ji azadiyê tê rizgarkirin..

Zarokên welatê min li helebçe bê nefes dikeve.,.

Li mahabat ji singa diya xwe tê ne dizîn.

Li Amedê qesabê rupêçayî guleya direjî wan dikin. .

.

Ez hevkarê zilma zarokê welatê xwe me, ku rastbê mafê zarokan heye, wek parêzer min ew pirtukê di refan de toz girtî de rupel bi rupel min li hev ne qulibandiye û diguhên keran de, neqiriye.

Ez guneh karê vê bêsinciyê me ku ji ber berjewenidiyê xwe yê tekakesî nanê wan pêşkêşî dijminê wî dikim.

Ez hevkarê vê şermiyê wek malbat piştgiriya inkarê dikim ku li ber devê hemû daîreyan bi sedhezaran kom nabim û nabêjim dixwazim bi zimanê dayîka xwe bixwînim.

Ez hevkarê vê tirsê me, ku qeyda di mejiyê xwede naşikînim û dijminê mirovahîyê baş teşhîsnakim.

Ev hevokên jêr jî bila em ji pênusa rewşenbîrê

Xelîl Cibran fer bibin.

Hezkirina xwe bidin wan lê ramanên xwe nedinê çimkî wan ramanên xwe bi xwe hene. Hûn dikarin matî ji û çavneriyê li edenên wan bikin lê ne li canên wan çimkî giyanên wan di jîngeha roja sibê ve dijîn ku hûn di xewnên xwe de jî nikarin biçinê.