SALIHÊ KEVIRBIRÎ

Ji nasîna te ve,

welatê sar ê bakur

bi tîna “Evîneke Xwedayî”

“Evîneke Pîroz”

germ e!

Ji hebûna te ve,

ronahiya roja ku piştî nîvro

şermokî û şermezar dibû,

niha geş e,

peroş e,

ey sakiya ber dilê min,

ji destê te şerabeke meyxweş e…

Dibêjin; “Mêrikê xerîb kor e!”

bi salan xerîb mame,

bêyî ku hay ji koriya xwe hebim.

piştî “tevzînok”ên te,

li xwe mikûr hatim,

pê hesiyam,

te evîna hemû serdeman,

di kurtemaweya

awirên efsûnî de daye min.

Dîtinhezara min!

meşwerdeka min,

çavreşa min,

dilê dilê min,

kilê çavên dayîka min.

Beriya dîtina çavên melûl,

bi gotinên evînî dikeniyam.

Lê niha li kûçe û kolanan

li bêje û xetên mîna;

“Filankesê, ji filankeso hez dike!”

digerim…

Adar 2006

Berlîn

salihkevirbiri@hotmail.com