|
Receb û Merkel çi dibêjin?
Ahmet Aktaþ
Receb
li ser rêya Libyayê, ji rojnamevanan ra nerihetiya xwe, ya li dijî
siyaseta Merkel a li ser perwerdeya bi zimanê Tirkî nîþan da. Her
çend weke raman, mejiyê Merkel û Receb ne dûrî hevbin û
bîhna nijadperestiyê jê difûre jî, mejî û siyaseta Receb gelek
genîtir e û li dijî maf û edaletê ye. Merkel,
her çend li goreyî sedsala 21 ê gelek xwedî ramanek e paþdemayî be jî,
dikarê bêjê, ez li welatê xwe perwerdeyê bi zimanê xwe dixwazim, lê Receb
çima li welatê Kurda him ziman û him perwerdeya bi zimanê Kurdî qedexe
kiri ye. Bila
pêþî bersîva vê bide û dûv re rexna li me bike. Berî
nuha carekê hatibû Almanya û dîsa asîmîlasyon û zulma ku li ser
Kurdan didin meþandin jibîr kir û dest bi gotinên qelew kir, got, asîmîlasyon
sûcê mirovatiyê yê mezin e û bi vî awayî nijadperestiya Tirkîtiyê
parast. Hilbet
bi van gotinên neqiþandî, nikarî, ne raya giþtî Almanya, ne raya giþtî
cîhanê û ne ti kesî bi xapîn e û baweriyê bide ti kesî. *
* * Wele
van rojan jê re ne xêrê; li gel ewqas aloziyan giran, vê hefteyê li gel
du muxetabên dijwar malovan û mêvan e. Angela
Merkel
mêvanî wî ye, Muammer Qeddafî jî malovanê wî ye. Merkel,
li
gel Sarkozî, dijberiya
xwe ya ji bo endamtiya tamam a Tirkiyeyê ya YE, di didomî ne û nuha ev
helwesta dij perwerdeyê jî kete ser. Wey
delîl li halê te Receb! Belê
ez bawer dikim Serokê Libyayê Muammer Qeddafî, dê hîn pirtir cih
li Receb teng bike û
dibe ku xwêdan di ser eniya wî re bi herik e. Em
hema di bîra xwe de bînin, Qeddafî, dostekî Kurda yê kevn e û
xwedî prensîb e û li her cihî gotina xwe ya ji bo çarenûsa gelê Kurd
bê tirs û hesabê biçûk, li ber medya û çapemeniyê, eþkere eþkere
bi dengekî bilind dibêje. Qeddafî,
di cîhanê de yekemîn serokêdewlet e ku dibêje, Kurd, mafê wan
heye dewletek e serbixwe ava bikin û eger Kurd li Libyayê jî heban a, minê
dîsa heman gotina bigota. Berî
þeþ heyvan; di 21.10.2009'an da, li þahiya 40 lî ya salvegera þoreþa
xwe, li gel rojnamevan Mithat Bereket roportajek dirêj kiriye û li
ser pirsa heman mijarê, dîsa heman fikra xwe bi dengekî bilind gotî ye. Her
wiha em dîsa bînin bîra xwe, di sala 1996'an da, dema Serokwezîr
Necmeddin Erbakan çûbû mêvandariya Wî, li ser mafê
Kurdan, ne bi tenê fikir û ramana xwe dubare kiribû, ji bo ku çima mafê
Kurdan nayê dayîn, bi Erbakan ra xeyidî bû jî. Ev
saloxan hemî di çapemeniya Tirkiyeyê de bi rojan hate bahs kirin û hêzen
li dij Erbakan, ev gotinan gelek bi xerabî li himber wî dane þixulandin. Em
ji bîr nekin Erbakan, xoce û mamostayê Receb jî bû, lê
ji ber ku ev pirsgrêkan çareser nekir/an nikaribû çareser bikira, çi
hat serê wî, çawa di demek e kurt de hate hilþandin û Receb jê
qetand, anîn li þûna Wî kirin Serokwezîr eþkere ye. Veja
ya rast û ji bo her kesî xêr tê de heye û li pêþîya Receb ev
e; van ketinan û hilweþandinan bibî ne, jê dersan derxe, dev ji van lîstok
û siyaseta tirsonek berde, vê pirsgrêkê bi wêrekî û zûtirîn wext çareser
bike. Ji
xwe hilwest, daxwaz û peyama Kurdan di NEWROZ ê de gelek zelal û bi hêz
bû! Dîsa
pîroz be! Ahmed
Aktaþ 29.3.2010
|
copyright © 2002-2008 info@pen-kurd.org