JI ZIMANÊ DEWLETÊ RA NA !

Ahmet Aktaş

Sê meh berê, me li Kölnê li nava kolanê semînerek da, Hevalê min li ser zimanê dayîkê, weke şanogerekî axaftineke gelek xweş û balkêş kir.

Got: Ev dewleta Tirkiyeyê ya faşist û nijadperest, di her warî de zimanê me qedexe kiriye; navê cih û warê me, navê însanên me û hwd, hemî qedexe ye. Xuşka Rêberê me, ji ber ku qenc bi Tirkî nizane dixwaze ya dilê xwe bi zimanê dayika xwe bêje, lê  nahêle bi birayê xwe re Kurdî bipeyive û hwd. Ma ji vê zulmê re êdî ne bes e, ma heta kengî em xwe ragirin ? Na, ez dibêjim lazime êdî em hemî eşkere helwesta xwe nîşan bidin û bêjin; EY DEWLET EZ ÊDÎ NEMA BI ZIMANÊ TE DIPEYIVIM !

Wateya/maneya vê helwestê berfirehtir e. Bêgûman ziman, berhem û neynika mejî û zihniyeta mirova û dewleta ye.

Ev qedexeya li ser zimanê me, encama zihniyet û siyaseta xerab a dewletên dagirker ku li ser gelê me dimeşî ne. Dema ziman da jibîr kirin, çand û huner û dawî nasnama netewayî bi tevayî tête jibîr kirin. Ziman, çeka asimilekirin û xerakirina nasnama gelan e, her wisa çeka avakirina nasnama gelan e jî.

Makyavel dibêje, “eger tu bixwaze miletekî bixe bindestê xwe, pêwiste berî hemî tiştî tu wî gelî asimile bike/di nava zimanê xwe de bihelî ne”.

Loma van dewletên dagirker hemî û bi taybetî jî dewleta Tirka dev ji vê siyaseta xwe ya asimilasyonê bernade.

Erê rast e, ziman û çanda me gelek dewlemend e, bi hezar salan e nehatiye tunekirin, lê em xwe ne xapîn e, di vê dema teknolojiya mezin a di destê van zaliman de, eger em li zimanê xwe baş xwedî dernekevin û xwe baş bi rêxistin nekin, dikare ji dest me biçe.

                                    *  *  *

Nuha li welat hewldanên baş henin ji bo pêşvebirina ziman. TZP xebatek e hêja dike di vî warî de.

Erê rast e, gelê me êdî bûye xwedî hişmendiyek e hêja û ez bawer nakim ku êdî tu hêzen biyanî bikaribe gelê me ji vê rêya wî vegerîne.

Lê divê em qîma xwe pê nîne. Bi taybetî jî li Avrupa ev xebat û hewldan gelekî kêm e.

Ji ber ku, bombebaranê li ser ziman ne kêmtir e ji bombebaranê li ser Herêmên Parastina Medyayê. Bi sedan TV, radyo û hemî cûre weşanên biyanî li ser mejî û jiyana rojane ya gele me dibare.

Loma divêt em di nava hewldana parastinek e hîn  xurtir de bin, da ku em bikarib in xwe li himberî van êrîşên berfireh û dijwar xwe ragirin.

Divê em bizanibin, xebata ji bo parastin û xurtkirina Zimanê Kurdî, di heman demê de, parastina nasnama netewayî ye, parastina demokrasiyê ye û parastina mirovatiyê ye.

Loma divê em dûrişma/şîara xwe dubare û dehbare bikin:

ZIMANÊ KURDÎ ZIMANÊ BERXWEDANÊ YE !

EY DEWLET, EZ  ÊDÎ NEMA BI ZIMANÊ TE DIPEYIVIM !

JI ZIMANÊ DEWLETÊ RA NA !

Bi helwest û durişmên curbecûr ên bi vî awayî, em bi biryardariyek e xurt zimanê Kurdî bikin zimanê jiyana xwe ya berdewam a rojane.

Eger em bi vî awayî tevbigerin, emê bikaribin zûtirin dem siyaseta dewletên dagirker a şerker, li ser welatê xwe û gelê xwe bişkînin.

Ji bo vê pêngavê, hilbijartinê 29 ê Adarê qonexek ê gelek giring e. Şemsettin Aktaş

22.2.2009

çapkirin