Kongreya Enstîtuya Kurdî!

Ahmet Aktaş

Di vê meha bextireş a Sibatê de Kongreya Enstîtuyê çêdibe.

Lewma ji Kongrê bêhtir, ez dixwazim li ser bûyera 15 ê Sibatê ya di dîroka Kurdan de weke birîna xencerek e xiyanetê eş gihandiye Kurdan rawestim, hinekî şirove bikim û bi taybetî li ser erk û peywirên rewşenbîran çend gotinan bêjim.

Li ser vê roja reş, vê plangeriya navnetewî gelek tişt hatin gotin; erênî-neyînî, baş-xerab, kûr-sererû, giran-sivik, buha-erzan, hêja-hejar, şêrîn-tal û hwd, ji pir aliyan dost û neyaran şirove kirin û nivisandin.

Hijmarek rewşenbîr, hunermend û nivîskar bi wacibên xwe rabûn û helwesta xwe ya hêja nîşan da û bi dengê bilind qîriyan.

Weke mînak, li despêka bûyerê Şêrko Bêkes bi hilbestekê/şêrekê dengê xwe derxist.

Hunermendên Koma Berxwedan li gel hinek Hunermendên din, bi hev ra, bi helbesteke dirêj û watedar, êş û jana cergê/cîgera gelê me bi dil û devê xwe re kirin yek û qîriyan.

Strana Dewrêşê Evdî, Gulistan, Birader, Aydin û hinek hunermendên din(yên min navên wan ne nivîsi ye, lêborînê ji wan dixwazim), helwest û awaza xwe gihandin raya giştî.

Di van rojên dawî de, hêjayî gotinê ye ku Ehmed Huseynî, bi helbest û bi helwesta xwe, şairtiya xwe û bestekariya xwe bi dengekî gelek bilind gihand, pêşî dostan û paşê ne dostan! Ez zanim hijmarek kesên marjinal jê nerihet/aciz bûn, lê bila bi, hema bila ewên aciz jî bûne nehêjabe şekala Wî!

 *  *  *

Li gel van helbest, helwest û gelek nivîsandin û şîroveyên hêja yên corbecor rewşenbîr û hunermendan, divê bête qebûl kirin ê ev bûyer, berfireh, kûr û dûr û dirêj şîrove kir û bi vê jî ne rawestiya bersîva wê jî bi mejiyê xwe yê mezin da; felsefe û siyaseta nûjen afirand û gihand gelê xwe Rêber APO bi xwe bû; bi vî awayî Rêbertiya xwe û mezintiya xwe, dîsa di şerd û mercî herî giran de îspat kir û herwiha ev yek bi dost û neyaran jî da pejirandin.

Di encamê de, barê giran dîsa ket e ser milê Rêber APO û hevalên wî yên li Çiya(hema di vê navbêrê de em pesindariya Awazên Çiya jî bi bîrbînin).

*  *  *

Di 27 ê vê heyva bextireş de, Kongreya Enstîtuyê li Kölnê çêdibe.

Bêgûman, divê, di vê Kongreyê de jî ev 11 salên bi keder, keser, elem, êş, jan û di heman demê de tije berxwedan, serîhildan û tekoşîna bi rûmet li ber çavan were raxistin.

Herkes û bi taybetî jî yên xwe pêşeng, zana, rewşenbîr, hunermend û hwd dibînin, lazim e hîn pirtir xwe li mêzînê bide, xwe û yên ewqas tekoşîna bi rûmet û fedekariya mezin dikin bide ber hev, bi vî awayi xwe di ber çavan ra derbas bike, xwe bikaribe rexne bike û her wiha hîn dereng nemîne li erk û peywirê xwe, weke tê xwestin xwedî derkeve. 

Ez hêvî dikim, ku beşdarên vê Kongreyê, dê vê rewşa mijara gotinê ye li ber çava bigrin û li hêjayî, li rûmet, li deskeftî û Rêberê xwe xwedî derkevin û bi vi awayî Kongre serkeftî derbas bibe.

Ahmed Aktaş

13.2.2010

çapkirin