“NASNAME NAMÛS E”

Ahmet Aktaş

Weke pir kesên durû û dûrî mirovatiyê mayîne Denîz Baykal jî, gelek caran, got; “Kurd birayên me ne, mafê wan heye bi zimanê xwe bi peyive, li çandu û nasnama xwe xwedî derkevin, NASNAMA MIROVAN ŞEREF Û NAMÛSA mirovane”.

Wê rojê Parlamentera me ya Kurd Gulten KIŞANAK, li ser vê sixtekariya Baykal çend gotinên hêja digot.

Digot wateya gotina Baykal ev e, dibêje; Kurd, dema derket çû mekteba an jî cihekî din bila KURD NAMÛSA XWE LI MALÊ BIHÊLE!!!

Birastî, Baykal ewqas peyvên nakok û bêrûmet dibêje însan bi xwe re nabîne şirove bike.

Lê mixabin ên weke wî xwe xwediyê dewletê dibînin, dinêrin çareserî hatiye ber deriyê wan û xwe li ser wan ferz diki, êdî ji naçarî divê tiştekî bêjin, lewma bi zanebûn vê pirsgrêkê berovajî didin xuya kirin û van gotinên beradayî dikin.

Hinek ji wan dibêjin; bila mafê Kurdan ên ziman hebe lê mafê perwerdê nebe, bila mafê takekesî hebe lê mafê gelirî û civakî nebe û hwd.

   *  *  *

Wezîrê Karêderve Ahmed Davutoglu, ling li bin xwe venake geh baz dide diçe Bexdayê, geh diçe Şamê, geh li Ermenistanê ye, nuha jî li Tehranê li ba hempişeyê xwe Manuçehr Muttekî ye.

Li goreyî nûçeyên çapemeniya Tirkiyeyê ji bo dijberiya PKK ê digeri li van derdoran.

Li gor saloxan Manuçehr Muttekî gotiye; em amadekariyê dikin ji bo hevdîtina Serok Dewletan; Abdullah Gul û Mahmudê Ahmedinejad.

 *  *  *

Li gel Baykal û yên weke wî serî dewixî, roj bi roj akademisyenên ku rastiyê jî dibêjin zêde dibin,

Weke mînak îro Dersdarê Zanîngeha Rojhilatanavîn(ODTÜ) Prof.Dr.Hüseyin Bagci, gotibû dewletê bi OCALAN ra rûnê bi peyive.

Erê îro dibêjin em muhatab nabînin, lê sibê yekser an neyekser dipeyivin.  Ma berê ne digotin em bi BERZANÎ û TELEBANÎ re jî na peyivin, lê pişt re bi caran çûn bi hevdu re rûniştin û peyivin û nuha jî peywendiyên wan didome.

Dersdarê Zaningeha Bilgi Psikoterapist Murat Paker jî li ser qonaxê gelek şiroveyên hêja kiri ye û dibêje divêt dewlet û Kurd bi rastî bi rû hevdu kev in û dewlet lêborîna xwe ji gelê Kurd bixwaze.

Ez bawer dikim gelê me êdî li yên weke Bakal ho venadin û nasnama xwe li mal nahêlin, ji xwe nasnama xwe kirine al xistine destê xwe, dane ser milê xwe û her roj li meydan û kolanan dimeşin û diqîrin ji bo azadî û aştiyê.

Roja Şemiyê li Gelsenkirchen a Almanya, Festiwala Gelê me ya 17 mîn hêjayî dîtinê bû.

Bi tenê Hevalê Şukru Çiçek, bi xatir xwestina xwe ji me, dilê me êşand!(berî koç bike biçe bi 2 saetan ew û kurê xwe Mazlum-Dogan- li cem me bû li standa İnstituta Kurdî).

Ahmet Aktaş

13.9.2009

çapkirin