Rojek xweşî û xemgînî bi hev re...

 Şemsettin AKTAŞ

Îroj(yekşem) me xweşî û xemgînî bi hev re jiya.

Kêfxweşiya me ew bû, ku me perwerdeya zaravayê DIMILKÎ/zazakî despêkir. Xemgîniya me jî ew bû, ku Mamostayê me Jîr Dilovan nexweşket û me rakir nexweşxaneyê.

Ev demeke nêzîkî pênc heyvaye, me gav li pey gavê avêtin di warê perwerdeya zimanê Kurdî de.

Di du hefteyên dawî de, li Universita Essenê jî me dest bi perwerdeya zimanê xwe kiriye. Di vî karî de cihekî taybetî yê Mamostayê me heye.

Û me vê hefteyê jî dest bi perperdeya zaravayê Dimilkî kir. Em gelekî şa û dilxweşbûn. Ji ber ku, di vî warîde hewldan û xebat gelek lawazin. Loma em demeke dirêje hewldidin, da ku em vî erkê xwe pêkbîne.

Em îro gihiştin vî miradê xwe û em xebatkarên Instituta Kurdî hemî jî beşdarî perwerdeyê bûn û em bi biryarin heta dawiyê jî berdewam bikin.

Perwerdeyê gelek bi dilsozî û kêfxweşî despêkir. Lê mixabin li dawîhatina dersê, me dît rewşa Mamostayê me Jîr Dilovan xerabû. Me hema gazî ambulansê kir û rakir nexweşxaneyê. Bêgûman em hemî gelek xemgîn bûn.

Li goreyî gotina doktoran tiştê metirsiyê nîne.

                *  *  *

Di vê hefteyê de dîsa mijarên giring hebûn.

Weke mînak, li pey gera Bush a Rojhilatanavîn, xanima Rice jî, dîsa weke her car ji nişka ve çû Iraqê. Bi Mam Celal û vê carê bi Kek Mesûd jî re axivî.

Di heman demê de Serleşkerê duyemîn ê Tirkiyeyê General Ergin Saygun jî çûbû Bexdayê. Li gel hempîşeyê xwe, Serleşkerê DYA yê li Iraqê David H. Petraus danişî.

Piştî 49 salan di asta serokweziriyê de, nuha Karamanlis tête cem hempîşeyê xwe Receb.

Li pey çûyîn û vegera Gul a Misrê, + Paşa diçe Ingilîstanê. Hêjayî gotinêye, ku di siyaset û planên li ser Kurd u Kurdistanê de cihekî taybet ên van her du dewletan henin.

Di vê dema giring de, Dewleta Tirkiyeyê jî bi zanabûn rojev guheriye; dîsa çîroka turbanê/desmala îslamî xistine rojevê. Weke ku ti pirsgrêkên wan ên dîtir nîne.

          *  *  *

Niyeta min ew bû ku, ez di vê nivîsa xwe de li ser wan mijarên jorîn hinekî rawestim.

Û çend gotinên dîtir ên xweş û geş li ser perwerdeya me ya dimilkî bikim.

Lê mixabin ew rewşa nexweş a tenduristiya hevalê me Jîr Dilovan xemgîni bi ser me de anî.

Loma weke erkekî hevaltî min jî ev çend gotin nivîsî.

Ez gelek bi hêvî me ku, tenduristiya hevlalê me baş dibe û xemgîniya hezkiriyê xwe radike û di demeke nêzîk de Mamostayê me tê ser karê xwe/eşqa xwe ye pîroz.

Lewra bi eşq û sewda ev karê perwerdeya zimanê dayîkê dikir.

Li beramberî hemî neyaran û astengan ev kar û ked bi serdikeve, aşiq û maşûq digihên hevdu.

Şemsettin AKTAŞ

20.1.2008

çapkirin