Tirsa Ji Zimanê Kurdî

Ahmet Aktaş

Li ser ziman pir gotin û nivîsandin hatin kirin û hatin weşandin.

Lê kêm e.

Ez bawer dikim hîn gelek axaftin, nivîsandin û çalakî li ser mijara ziman dê were kirin û divêt were kirin. Ji ber ku mijarek e ewqas hêja ye û pêwîstî pê heye.

Her wiha ewqas bandora xwe li ser tekoşîna siyasî jî dike. Lewma dewletê, li dijî peşkevtina ziman helwesta xwe dijwartir kiriye. Ji ber ku ji pêşkeftina ziman ditirse. Ewqas tirsyaye ku, ji wê TRTa xwe ya ku bi her awayî di bin çavderiya wan de ye, programa Rojiname girtin; ji Kurdî û Kurdîtiya Rojin jî ditirsin !

Dewleta ku ketiye vî halî êdî nema zê dikari xwe li ser vê neheqiyê ragire.

Berê jî dewletê nedixwest zimanê Kurdî pêşkeve, heta digot zimanekî wisa tune ye. Lê nuha hunerê bandora ziman a xurt baştir dibin in.

Cihê ku asimilasyon(helandin û mirina zimanê Kurdî)lê kêm e û di jiyanê de axaftina zimanê dayîkê xurte, di hilbijartinan da gelek zelal xuya bû, ku DTP bi serketiye. Eha Colemerg, Wan, Mêrdîn, Amed û hwd.

Dewlet, her çendîn zêdetir bi vê rastiyê dihese û nasdike, hîn pirtir dajo ser hewldan û xebatê ji bo ziman, êrîşê xwe mezintir û berfirehtir dike.

Yek ji mijara giring a axftina Başbug jî ziman bû. Lê balkêş e, êdî dizanin nikarin pêşiyê lê bigrin, dixwazin bi tenê weke mafekî takekesî bidin nîşandan. Di vî warî de, hewldidin ku ji zagonên navnetewî jî sûd bigrin û hinek dewletên Avrupa jî, weke Fransa mînak destnişan bidin. Ev bi serê xwe her yek mijarên hejaye ku berfireh li ser şirove bête kirin.

Loma nuha pirtir li ser weşanê Kurdî disekinin. Bi taybetî ji weşana Azadiya Welat neriheti û ji berê bêhtir êrîş diki ser. Bêgûman di pêşkeftina doz û tekoşîna gelê Kurd da xizmet û rola Azadiye Welat çiye(?) êdî baştir nasdike.

Ez bawer dikim di vî warê naskirina rola Ziman a li ser tekoşîna me da, kemasiyên me henin. Ji vî alî ve, ez nabêjim hinek, belê dibêjim gelek û  gelek xemsariya me heyi û divê bi lezgînî em dev ji vê xemsariya xwe, tembeliya xwe, sistayiya xwe berdin.

Dema ku em ji vî milî ve bi karê xwe rabin, dewletên dagirker çi siyaseta xerab jî bidin meşandin, ne li derve û ne li hundir nikarin bi serkevin.

Ziman amûrê jiyanê yê serekeye. Eger zimanê te nebe, taam û lezeta jiyanê jî nîne.

Loma divê em zimanê dayîka xwe bikin zimanê jiyanê.

Li ser vê bingehê, ji hemû aliyên din ve jî xebat û çalakiyên me pêşkeftitir û serkeftitir dibin.

Ahmet Aktaş

20.4.2009

çapkirin