|
kî
bû....? silêman azer
|
 |
Kê...
hilma
te
hingavte
xwîna min...?
û
dilê min diyarî mûmdanên
azariya
te kir..?
tiliyên
gurbûnên te
dirêjî
þewatên min kirin..
kabokên
silbûnên min,
xiya
kirin,
di
tarî qorziyên jibîrbûnê de...
þevên
westiyayî
ji
rêbiwariya tozgirtî
di
himêza sawîrên min de..di lûsin.
li
piþt dergehê mijûliyê
raxistîme,
bi
þîrvekirina wê pirsê.
kî
bû...?
xwe
ramedand di kefenê sersariya
bizdandina
min de.
xepartî
li noqa zaroktiya xwe
pingehane
bêrîkirinin
þînhatî
bi kizirandinên min ve..
kê...?
ez
firþik kirim bi wê dilbijandinê..
û..,
ew
dil vezîlandiye qamek
ji
xwelêgirtina oxirê re.
ji
dêrana derdorên xwe re
sed
henasin bê ser û ber,
xwe
pelo dikin dirindiya vekirinin
badayî
bi asêbûnan.
çiqasî
hinkufî tîjikirina ye
temenê,
bi
kotekan xwe þêlaye
li
wê dilberiya
rizyayî
ji pêve daleqandina awiran re..
kî
bû...?
ew
bajar wergirte þevan
perdeyên
xwe vehesandinê
û
dergehên dadayî
di
navtenga celdeyin ji hiþçûyî de
ji
xirecira piyin þepirze
û
kevalên..,
tenêtiyê
dipîvin
bi
ji hevketina
laþê
min.
dîtinin
pûrisandîne
bi
bêdengiya xwe ve
alin
li ber ba rabûnê,
çîmin
serqot
ji
kewijandinan re.
di
xelin awirin
belqitî
di lepên peristiya
zeliqî
bi eniya ji bîrbûnan ve.
bajarê
xwe vedizî
ji
çarika vedana te
û
ez rekeh kirî
tîþkên
devdawa hilatbûnên
xindirî,..
ji
sîtavin gelicî bi heriftinan..
kê
hat...?
û
li memikên bînayiyên min
rewrewekên
xwe banandin.
kê
hat...?
û
refên xweziyên min
bi
qîrînên xwe bezandin.
kê
hat...?
û
xwe bi þikestinên min
di
tivtivandin..
kê
hat...
û
zixurên gunehkariyên xwe
li
rûmetiya min dibarandin...
Hooo..
xwedayoo..
çi
sînorekî asê me
ji
cendekê xwe re.
û
bi bêçêjiya xwe,
di
haveynê pejalên xwe de..
tême
keyandin...