Evîna Te Neba!?

 Siyamed Sîpan Uğurlu

 

 

Evîna te neba

Minê rengên payizîn di çavên

Hesretiyê de çawa bidîta?!

Minê çawa bizanîba ku hemû kêlî

Di awirekî de ditevize?!

Û jiyanek di kêliyekê de dibihûre?!

Minê ji kur zanîba ku di navbera

Erd û ezman de bes bêhnek

Keziyên porê te heye

Ew porê ku niha

Li ber sûra bayê biyanîbûnê ketiye?!

 

Ku tu neba

Minê çawa ew heskirina zarokekî

Ku dema serê xwe datîne ser sînga dayika xwe, biloranda?!

Minê ji kur bizanîba ku ew awirên

Di paşiya perdeya dilê wî zarokî de veşartiye

Jiyan bi xwe ye?!

 

Ku Evîna te neba

Minê çawa sînga xwe li ezmanên bê rehm bixista

Û ezê çawa bi Qulingên

Welatê Agir re berbi rojê re bifiriyam?!

 

Evîna te tineba

Ezê çawa li ber bayê kur bi pelên daran re

Têketa dîlana heskirinê

Û minê çawa serê govendê bikşanda?!

 

Ku evîna te neba

Minê çawa barê vê jiyana

Ku xwe li bejna min kiriye qeyd û bend rakira

Û minê çawa ev qeyd û bend bikira gul û rihan

Û li bejna biharê bigeranda?!

Ezê çawa bi zarokan re bibama mezin

Û bi mezinan re bibama zarok?!

 

Evîna te ye

Ku hişt ez dilê xwe bikim okyanûs

Û ez heskirina tekoşîna gelekî bera nav dim.

Heskirina te ye

Ku dihêle ez hemû demsalan di awirên te

Û hemû deman di kenê te de bijîm.

Hebûna te ye

Ku dihêle ez bêjim:

Ez çiyayan di himbêza evîna xwe de mezin dikim

Tu ye

Ku dihêle ev rûh bibe Derwêşê

Rêyên bê sînor

Û bibe dengbêjê evînên serhişk.

 

Ku tu neba

Dilê minê çawa biba unîversûm

Û bi dehan cîhan di dergûşa xwe de

Kamil bikira û şîretên evînan bikira.

Minê çawa hemû qedexekirin

Di gotinên xwe de azad bikirima.

 

Ku evîna te neba

Minê çawa bikarîba rûhê xwe li

Ber barana payîzê bişûşta

Û li hêviya biharê bihişta?!

Minê çawa bizanîba ku mirin

Destpêka Jiyanek Nû ye.

 

 

 

Ev helbest ji bo çavên payizîne...

 

Siyamed Sîpan

 

 

 

çapkirin