Piþtî 45 salan ji sozan :

Pirsgirêk di çarçeva ewlekariyê de çareser nabe !

 

Tariq Hemo, tariqhemo@hotmail.com, Brûksil

 

Wek komintarekê li ser þîrovekrina  birêz Hemîdê Hac Derwêþ a ku di bernameya RASTERAST de  ( 27 ê Adarê di ROJ tv ê de  ) axift, dixwazim çend têbînyan li vir derbibirim :

Ji dema avakirina tevgera kurd li Sûriyê û ta niha komarên ku li ser dewleta Sûrî derbas bûne,  hewildane ku hebûna pirsek kurdî li welat piþtguh bikin, an jî ( bi baþtirîn helwest ) têxin warekî ewlekarî de, nexasim piþtî hatina Basiyan li ser desthilatdarya Sûrî û binpêkirina hemû þêweyên raman û azadiya xwederbirînê.

 Gelê kurd li himberî kiryarên Basiyan û þêweyên þofînîzma kar û barên wan, rû bi rû ma. li Kurdistana Sûrî ew rastî gelek cûreyên nijadpersetiyê hat, û bicîhanîna çanda tirsê a ku Basiyên nijadperest û teror di nava gelên Sûrî de belavkiribûn bêdeng û bê liv mabû:  Alternatîva berdewamiya prosesa bêdengiyê, qirkirin û komkujî bû :  Ev gotin û helwesta piranya xelkên Sûrî bû ....

Lê piþtî Raperîna Qamiþlo ya pîroz di 12 Adarê de, asoyên qonaxek nû xuyabû, tevaya dinyayê dîmenên raperîna gelê kurd dît, piþtî bûyera êrîþkirina terorîstên Basiyên Iraqê û sêwiyên Sedam( beþek ji Erebên Dêr Alzorê ) li ser xelkên kurd yê bêsûc li bajarê kurdî Qamiþlo.

 Raperîna gel û biserkeftina kurdan di þerê Medya de ( her çuqasî ku Medya Erebî, ya Islamewî û Netewperst jî, wek her car, bi zilm û zordariyê re bû ) nîþana qonaxek nû bû,  kurdên binxetê ew dîwarê tirsê rûxandin û bi xwîna þehîdên xwe xêza yekem di rûpela berxwedana vî beþî de nivsandin ....

Bê guman, mêweyên vê þoreþê, yên ku pêwîste di çarçeva bidestxistana mafên gel de were dîtin. pêdeviya partiyên tevgera siyasî ye .

Li vir, em carek din jî dubare dikin: Doza gelê kurd li Kurdistana Sûrî bi rûniþtinên bi hêzên ewlekariyê re çareser nabe, ev 45 sal çareser nebûye, û niha jî çareser nabe, gerek lihevkirinek li ser bingeh û pirensîpên siyasî bête holê .

 Rejîma Albas û Beþar Al-asad ne amede ye, û ew amede nabe jî, wek çawa ku sozên reforman û firehhizbitiyê têk bir, dê wisa jî hemû sozên xwe, yên ku niha dide tevgera kurd jî têk bibe, ev rejîma diktator û totalîtarist,  reformçêkirin û xwepêþvebirin problêmatîkek bingehîn e li cem wê, yanî ew ji ber sedemên sazmendî (stuktur)  nikare xwe pêþve bixe, dê hilbiweþe....

  Loma rûniþtina li gel vê rejîmê û pêbawerkirina bi gotinên berpirsên ewlekariya wê bi hêviya an jî  bi mebesta dîtina çareseriyeke dadmendane ji pirsa kurdî re, tenê dem windakirine, û recaya tu encamê jê nayête kirin ..

Piþtê qonaxa 12 ê Adarê, gerek tevger û berpirsiyarên wê li gorî bar û karê vî gelê fidakar bin, piþtî ewqas Þehîd û xwînrijandin gerek xebata siyasî û rêbaza meþa wê jî bête guhertin û ber bi pêþ ve, here....

Nayête qebûlkirin, ku gel prosesa berxwedanê bi pêþve bibe û li dû xwe jî tevgerek lawaz bihêle, ku hemû xebat û qurbaniyan beravêtî bike ! .

Rûniþtin û goftûgo heger hat û pêk hat, gerek bi serokatya dewletê re be, û bi þêweyekî eþkere û diyarkirî, gerek encamên hevdîtinan kêlî kêlî ji gel re werin ragihandin, dergeh gerek li pêþiya lîstikên vê dewleta diktator were girtin, rê jî li ber hevdîtinan bi berpirsyarên saziyên ewlekarî ( muxaberat) gerek bête girtin, ev zêdeyî 45 sala ye vê riyê tu mefa û encam nedaye gelê me, loma gerek asta xebat û têgihîþtina rewþa navnetewî û hermî bête bilindkirin, heger ne wek em dixwazin be jî, gerek ne kêmî xebat û armanc û xwestekên serhildana Kurdistana Rojava be ....

Tevger, pêwîste helwestek yekgirtî û watedar nîþan bide:  bilindkirina xebata siyasî bi hemû þêweyên xwe pêdiviyek sereke ye. Gel hîn germ e, liv û xebat gerek e.

 

Rawestandina hevdîtinên bi hêzên ewlekayê re û binerdkirina vê mintalîtêta tirsonek,  ewa ku dibêje  (yekî polîs dikare herêma Cezîrê xerab bike) pêwîst e.

Niha demek nû ye, di çarçeva xebata siyasî û sivîl de û bi alîkariya hêzên dîmokrat di Sûriyê û hêzên pêþverû û þarestanî di  cîhanê de. Emê asta xebata xwe bilind bikin û pirsa xwe ji qada ewlekariya rejîmek diktator û mafxwar rabighînin beyavek berfirehtir:  Beyava navnetewî ...

 

 Ew armanca herî pîroz e ....