Hermann Hesse

Biografî û çend deq

Ji amadekirin û wergerandina: Tengezarê Marînî

  

 

1877  2. tîrmehê de, Hermann Hesse ji bavekî misyoner Johannes Hesse û diya wî Xanim Marie (Cihzê. Gundert) li Calw ji dayîk bû.

 

1891 wek Stipendiat di  evangelische Klosterseminar Maulbronn de hate pejirandin. Pîþtî 7 mehan, ji wê rehbaniyê direvê, jiber wî  nedixwest ji bilî helbestanvaniyê karekî din bike. 

1895 Hesse dest bi karekî di pirtûkxaneyekê de kir, li Tübingen, û li wir karê wî ê toreyî dest pêkir

1898  dîwana Hesse a yekem bi navê "Romantische Lieder= Sitranên Romantîk" hate weþandindin.

1899 Hesse pirtûkeke  pexþane bi sernavê "Eine Stunde hinter Mitternacht= se´etekê piþtî nîvê þêvê",  weþand.

1899-1903  Hesse diçe Basel û li wir jî di pirtûkxaneyekê de kar dike.

Di 1904an de, nav û dengê Hesse belav dibe, ji ber weþana romana wî "Peter Camenzind", ko tê de rexne li pêþveçûna þaristaniyê digire û bi  Photographa ji Basel Maria Bernoulli dizewice û dibin xwedî sê zarok.

1904-1912 Hesse êdî xwest karê nivîskariyê tenê bike û bi malbata xwe re li Bauernhaus li Gaienhofen li Bodensee dijî.

1906 Hesse di pirtûka kurte-çîrokên xwe de a bi navê "Unterm Rad = çerxê”Dûlab” jêr" zarokatiya xwe û astengiyên ko wî derbaskirin dike babet û mijarên vê pirtûkê.

1907-1912 Hesse digel Albert Langen (1869-1909), Ludwig Thoma (1867-1921) kovareke çepên lîberal "März =Avadr" diweþînê. 

1911 Hesse û hunermendê þêwekar Hans Sturzenegger (1875-1943)  geþtekê bo Ceylon, Singapur û Sumatra dike. Ev geþt kartêkirineke mezin li jiyana wî dike

1912 Hesse û malbata xwe li Bern binecih dibin

1914 Hesse xwe wek leþeger di cenga cîhanî yekem de tomar dike. Hesse xwe nagirê û li dijî cengê radiwestê û wî wek mirovekî xayîn li dijî welatê bav li qelem didin. Hesse direvê û xwe digihînê Swêsra bo hevwelatiya wir werbigirê.

Ji 1916  Mirina bavê Hesse, nexweþiya kurê wî Martin, bodîlebûna jina wî û êlperestiya gelek intellektû´êlên wê demê, ew pir xemgîn kir û kete nav nexweþiyeke derunî pir mezin. Mecbûr dibe her nik dr. Derûnî ko þagirt bû ew jî Carl Gustav Jung (1875-1961) bû. Ev serpêhatî di romana wî a bi navê "Demian" (1919) diyar dibe. Carl G.Jung, dibêjiyê hewl bide ko tu hînî hunerê þêwekariyê bibî û bi vî þêweyî wî derman dike.

1919 Hesse  bi tena xwe, bê malbata xwe li Montagnola li Tessin binecih dibe û jiyana xwe a mayî li wir diqedîne. Li wir Hesse nameyan bo xortên Elman rêdike û nivîsên xwe bo wan terxan dike û berê xwe dide wan, bi mebesta ko ew bikaribin, dîmenên Elmaniya ên giyanî biguherînin û nû bikin û bi hêviya ko rê li ber þerên din bête girtin.

1922 Romana  H.Hesse a bi navê"Siddharta" tête weþandin.

1923 Hesse dibe hevwelatiyê Siwêsirî û jina xwe berdide.

1924 Careke din H.Hesse bi Ruth Wenger dizewce û wê di sala 1927an de, berdide.

1926 Preußische Akademie a hunerî Hesse wek endam dipejirînê.

1927 Romana Hesse  (Steppenwolf=dîlana gurgan) tête weþandin.

1930 Romana "Narziß und Goldmund= Nercisî û zêreheyv" tête weþandin.

1931 Hesse careke din bi mêjûnasa hunerî Ninon Dolbin dizewce.

Di vê salê de, jiber sedemên siyasî dest ji Preußer Akademie berdide.

1933-1945 Tevî ko Hesse ne bi tu hêzên siyasî û partiyan girêdayî bû, lê wî di name û nivîsên xwe de,  eþkere li dijî Naziyan bû û pirr alîkariya wan hunermend û nivîskar û rewþenbîrên jiber zulma naziyan revibûn dikir.

1946 Hesse xelata Goethe a bajarê  Frankfurt/Main werdigire.

Komîsiyona Nobela xelata toreyî bo kar û nivîsên wî, xelata Nobel didinê.

1947 Zangoya Bernê Dektora rûmetê didin H.Hesse.

1955 Hesse Xelata Aþtiyê a pirtûka Elmanî werdigire.

1962  li 9. tebaxê Hermann Hesse li Montagnola diçe ser dilovaniya xwe.

Ji vê Biografiya Hermann Hesse, diyar dibe, ka vî nivîskarî xwe bo xweþiya jiyana mirovan berpirsiyar dîtiye û di ber mirovayetiyê de, xebateke bêhempa û bêrawestan daye birêvebirin, li vir jî diyar dibe, ko erkê nivîskar û rewþenbîran netenê nivîsîna nivîsên ciwan û bi huneriya xwe bilind in, lê belê cenga li dijî hemî þêweyên zulmê, erkekî herî sereke ye yên rewþenbîr û nivîskaran

 

Tu jî dikarî?
 
Tu jî dikarî,
carnan di navîna dozînekê de,
di cejinekê de, di saleke bi kêf de,
 ji niþka ve, pêdiviye biçî?
Edî tu xwe li ser dikayê bêxew,
mîna ê ji nîþka ve tîr li dilê wî bikeve,
radidî.
Kêf û ken berbi bê de çûn mîna keldumanê,
tu digirî, bêrawestan digirî.
– tu jî vê dizanî?
 
gunehbarî
Þevê,
tête bîra min,
þahî gurr dibe,
qendîlên di bexçe de, roniya sor vedidin.
Tu bi hêsanî xwe xûz nekî û nebêjî: þev xwesh

        tu vê þevê pirr kenî!

-   tu vê þevê pirr peyivî,

û axaftina min î tewawnebûyî birrî

 

Jiber ko ji hez te dikim
 
Jiber ji hez te dikim,
weha kovî û hêdî hatime nik te
û jiber tu dikarî tim min ji bîr bikî.
Min giyanê te bi xwe re bir.
Ew niha li def min e û a min e bi baþî û xirabiyên xwe ve;
ji kovîbûnên min,
evîna sotî nikarê ferîþteyan bihelîne.
Bext
 
Tanî tu nêçîra bext bikî,
tu dê di bextewriyê de gihî,
û hemî tiþtên baþ ê te bûya.
Tanî te gazindên bêtam û
Armancên nedicih de hebin,
tu hîn nizanî,
ka xweþî çi ye, dema tu her daxwazekê tepeser bikî,
û nema rêza armancê nas bikî,
tu hew êdî peyva Bext bîne ser zimanê xwe,
hinga diyardeya lehiyê besî te ye,
ew nema di dile te de dimîne,
û giyanê te kêfxweþ dibe.

 

Mij

Kêmcaran di mijê de, geþtê dike !
kelem û kevir her bi tinê ne.
darek a din nabîne,
her yek bi tenê ye.
Cîhan bo min miþt hogir bû,
dema jîna min rewþen bû,
niha, dema mijê vedabû,
kesek diyar nabê.
Bi rastî, hiþmendek nîne ,
ko tariyê nenasê,
ê hêdîka û bi nermî
xwe ji hemiya venede.
Kêmcaran di mijê de, geþtê dike!
jiyan ew a tenêtî ye.
mirovek ê din nasnakê,
herkes bi tena xwe ye.

 

Þev

Bi berbangê û dengê þalûlan re
þev ji nêv geliya derdikevê.
di dirêjahiyê rojê de, hechecîk aram in.
þevê hechecîk jî westandin.
ahengeke xweragir di pencerê re
têleke westiyayî ji kemana min bir.
têdigihî, þeva ciwan, stirana -
min a kevin stirand, stirana min bo te
Gijgijeke sar ji daristanê hat,
lerzekê êrîþî dilê min kir, kenî,
bi aramî û zoreke aþneyane
xilamþî, xewn û þevê zora min birin.
http://www.allnacht.de/autoren/hesse/traurigkeit.php

 

Pirtûk

Pirtûkên cîhanê tev
kêfxweþiyê bo te naînin,
belê bi nehînî te vedigerînin

te bixwe

hertiþtê tu bixwazî, li wir e,
Roj, stêr û heyv,
û ronî, û piþtre ditirsiyayî,
di xwe de binecih bûyî

 

Cindîbûn, ew a tu lê digeriyayî
di pirtûkan de,
ji her rûpelekî ronî dertê
êdî ew a te ye.