
Amadekirin û
wergerandin: Tengezarê Marînî
Ingeborg
yek ji nivîskarên Elman î jin, di sedsala 20an de ya herî bi nav û deng
e, di 25.06.1926an li Klagenfurt, hatiye dinê, xwendina Fîlosofî
li Graz, Innsbruck und Wien xwendiye.
Di
sala 1950an de, promotiona xwe di babeta ” Rexnegirtina felsefa heyînê
li ba Martin Heidiger” nivîsî.
Li
Rom, Paris, London, München û USA, jiyaye.
Di
sala 1959/1960 wek mamoste li zanîngeha Goethe li Frankfurt/Mainz waneya
poetik dida.
Xelatên
ko Ingeborg Bachmann wergirtine ev in:
1.
1953 xelata grûpa 47
2.
1954 xelata Elmanî ya pîþesaziyê.
3.
1957 xelata toreyî a Bremer
4.
1959 xelata xelata yariyên
guhdarkirinê ên þerê koran.
5.
1964 xelata Georg Büchner
6.
1968 xelata welatê
Austuria a mezin
7.
1971 xelata Anton-Wildgans a pîþesaziya Austuriya a toreyê.
Di
sala 17.10.1973ê, li Romê, di buyera þewateke
li hotêlekê.
Günter
Grass
Perseus* nebêje
Bêdeng,
Beteigeuze**
Diþke,
Zeviyên wê ên
berfê
Di nîþana hirçên
mezin de:
Xwîþka we
Vegeriya malê ji
biyanistanê,
Bo peyvê
Weha bû
Malbat bibû
Miliyonên stêran,
Bi peyvekê dorpêç
bibû.
Günter
Grass ”Die
Zeit” vom 26. Oktober 1973
www.ingeborg-bachmann-forum.de/ibwidmung.htm
·
Perseus:
xudawendekî grîkan e, kurê mezinê xudayan Zeus.
·
Beteigeuze:
ew jî xudayekî grîka ye, lê burcek ji burcên Stêrkan e jî.
http://www.geocities.com/Wellesley/Garden/6745/Bachmann.html
Miroveke
mirî me,
Hatime
guhertin,
Nema
tomarkirî me
Û
nenas li þahistana bêhempa.
Hijmareke
zêde me di bajarên zêrîn de,
Û
di welatekî avakirî de,
Ji
zû ve tew bûme.
Min
pêjna tiþtekî nekiribû,
Tenê
bi
Ba,
dem û ahengê,
Ez,
bi mirovan re nikarim bijîm.
Ez
û zimanê elmanî
Ev
ewra li min badayî,
A
ez mîn xaniyekî hilgirim
Û
di nêv zimanan re bigerim.
Oh
mîna
Ew
xwe tarî dike,
Tariyek
ji rengê baranê.
Bi
tenê kêm dadikevin,
Di
hêla zelal de,
Radihêje
miriyan,
berbi
jêr ve
Peyv
qet ew nexapandiye
Û
ez dibêjim we,
Ê
ji we dizanê ko pêdvî bi alîkariyê heye,
Bi
peyvan,
Ê
ko alîkariya wî nabe,
Ne
di rêçên kurt re
Û
ne ne jî di ên dirêj re.
Bila
hevokeke cihgirtî saz bike,
bi
aramî
di
xirecira peyvan de.
Kesê
neþê
vê hevokê binivîsê
Bila
wê imze neke.
http://www.deutsche-liebeslyrik.de/bach10.htm
Pêkve
bi kar tîne,
Demsal,
pirtûk û mûzîkê.
Kilît,
giyayê çayê, nandank, desmalên kitan û textek.
Qelenek
ji peyvan, ji nîþanan, bi xwe re anî, bi wan xebat kir.
Hayî
ji rêxistina xênî heye. Digot.
Dikir
û hergîz destê alîkariyê dirêj dikir.
Zivistanê
di (Septett)*-eke Wien de û havînê de,
ez
evîndar bûm.
Di
nexþeyan de, di tevna çiyê de, li ber beravekê,
li
ser text.
Kolevaniyeke
(Îbadet) bi nûçey kiribû,
Soz
dida, tiþta neyête gotin zelal bike.
Dîndar
û winda bû li ber netiþtekî,
Bêtirs
di olê de, dêr jê re bibû text.
Berahîka
awirekî li deryayê bigerînê,
þêwkêþiya
min î bêwestan çû.
Ji
balkonê û bi jêr de,
mirov
li wir hebûn.
Min
silavek da cînarê xwe, di tenahiyê de,
Rengê
pora min î derve hebû.
Zinigilê
li ser dergeh nîþana tirsê ji kêfa min re bû.
Min
ne tu windakirî,
lê
cîhan.
·
Septett:
parçeyek ahenga 7dengane ye
Reklam
www.stefanmiller.de/poetry/bachmann.html
Vêca
bêxem,
Bi
kû ve biçin,
Bêxemî ye.
Dema
seqem û tariyê ye,
Bêxem,
lê
bi mûzk.
Em
çi bikin,
Bi
germahî û mûzîkê,
Û
biramin,
bi
germtirîn dîmenên dawiyê,
bi mûzîkê,
û
em pirsên xwe
û
lerza hemî salan
bi kû ve hilgirin,
bo xewnên þuþtî ên bêxem,
ew dê çi bibe,
a baþ
dema mirinê a bêdeng e.