Şevrûyam

Ez bûm şevnişîn ji ber leyl û neharbûna rûyê te..

li ber xeyala rûyê te… ma meyfiroşîya te wisa bû..

Li ber çavêt min hezaran şekl û rengên rûyê te... bi şiklek nepenî li şeklê rûyê te yê li ser dilê min...

Cana, işq û muhabbeta te çend sivik e ku bi yêk dîtinê dil têr diket.. bi yek qetre û dilop dil tijî diket û di dil de işq difûre û dibe lêser û lehî.. mewc û pêl radibin.. ez li ber xeyala rûyê te yê wek seneman… rûyê te yê wek senem û yasemenan..

Ax cana, ax dila... ax heyîva şeva... heyîna şeva...

Herkesê carek dîye ew zinde ma hetta ebed

Wê nedîtî ew perîrû zindegî lê bit heram

Herkes bi yek deryayê dibe melevan lê ez bi yek dilopa evîna te bûm medxoş û meyxoş û serxwoş...

Tu maneya jîyana min bûy û rûyê te yê leyl û nehar şerha jîyanê bû.. Şerha jîyana min.. şerha birîna min û bi şerha şerha...

Ronahîya rojê û tarîya şevê bû rûyê te.. rûyê te yê Kurdewar û reş-esmer, ebrû û çavên te yên reş-belek... serê zulfa te ya kemenda dilê giriftar...

Danişîn û şevnişîna min ya bêyî to û li gel rûyê to... firmêzkekanim hêdî hêdî ji çavekanim dirêjinewe û têkel şerab û meya min dibinewe...

Leyletu l-qedr û berat in zulf û cebhet şubhê ‘îd

Dêm weko fesla biharê lê qîyamet qedd û qam

Rûyê te wek seneman..

Rûyê te wek şevneman...

navbera herdu çeşmên te mîhraba dil...

Mîhraba ku dil xirab kirî… işqxane û putxane li min wêran bûn. Ji dil herikî xwîn û mey... yarem ber xett û xaleş her dem abid û nişîn bûm ax demsal û fesla îmanê çiqas kêm bû… êrîşa çavên te yên kafir çi dijwar û dilsoj bû ku dil bû şehîdê kerbelayî...

Zulfên te lam bi lam li ser rûyê te yê gulgun...

Ma tu ne zalim î ez bûme bende û abid li ber husna te..

Ji gulşena te ji gulîstana te gulek bes e bo min..

Heta kengî wek bilbil bikim nalîn û fîqan..

Heta kengî wek goyînê bikalim...

Ka ez çi kes im

Çi dibêjim..?

Ev çi sergerdanî ye

Ev çi sergirêdanî ye.

Sermestî û mestî ye..

Perde dirandin min..

Ez çi me cama ji dest te dinoşim bi hinoş

Ji hicra te dil bûye pêt û agir..

Ez kî me cama ji dest te dinoşim binoşî?

Herkesê camê ji destê wê binoşit noşî bit

Ê ji wî destî nenoşî zehrî bit lê ew medam

Cana! Cama ji dest te dinoşim bêhoşî...

Xizîran

Wan

çapkirin