CIYÊ EM NE LÊ…

                                                                                        Bêkes Reşîd

                                                                             Bo… giyanê dapîra min.

Heger wê ji ronahiyê tenê jî

   tişt bûbin…

Ji tariyê

   her tişt û netişt bûne…!!

Di tariyê de…

Ji nav tariyê…

Bi tariyê…

Ji tariyê…

Etîkêta valayîyekê ji hundur ve 

Egofobîyek xwedayetiyê li min dike

Lêdiwan, nenasiyeke heyînîye…!!

Ji wir û te...

Kêşana hin xaleyên nedîtî dibe

Belkî tu mîna min bû

Pevçûna şaneyên te berî danehevekê

Ev ajaweya nêrînan di vê seqayê de

Navbera min û “ hinek ji rastiyê “ bîskeke

Belkî navbera min û hertiştiye…!!

Ez hemû… û

Hemû tirsên ko li temen dicivin

Tirsa wê rabesê…

Kesekî hilmek jê neanîye

Ramanekî lakêşeyî…

Pehnbûna rewanekî çûyî

Heger tu were?

Heger ez werim?

Lêhatinên ji derveyî me

Li gor altruîsma di derûnên tevav de

Tola her bêpergalên li dûv perçên min

Ne rastek…

Ne hebûna afirandinekê…

Ne jî xûy bo nûbûnekê…

Bi te…

Her dem…

Tiştin nû jibîrdikim… !!

Xwe jî… !!

Sarbûneke tarî

Mîna lêbûrînin neşuştî

Bersivekê tenê ji rewşa darbestekê

Yek ji beşên vê biyaniyê

Dema nîgaş diçire

Tu di serî de saxdibe.

………………………………………

çapkirin