Koviyek …

 Beşîrê mele 

Buhare ev dem, gelo payiz e!

Şîrava tiriy e di nêv lêvên nîvsaxê de, yan xweziy e

Nanekî genimiy e dûrî dest e

Di qorziyên gwîzikên çavên birçiyan de dilîze

Kê dizanî ewqasî bi hêviy e ?

Çivîkeke çeng lawaz e, bi Qertelanre vedilîze

Xwîna xwe li anya xwe dixîne û hêlînê bernade

Havîne ev  dem gelo,zivistan e ?

Li talanê rok ketiye,ne mij e,

lotika ewr e,belkî baran e.

Wê Bilbil bi gulên çêkirî bi xapin!?

Siwarên çiyan di bezînin ,wê di newalan de razên!?

Jîngeha xwedê ew ji bîrxistiye, bi firyade!

Dilo :ranezê ,ya xewna çêdike derewîne

Şevejina vê qederê ,wê bi rojeke gulxetî bizê ?

Sitêrin xweşik ,xwe dinasandin keleş li pey wanin.

Davikine reş di azmanê çavê yarande vedane!

Ka ew çav û dilên berê,

Lawik û lavijên rûesmerê,

Peyman û sozên mêrên berê…

Pişta mala dane hev,stûna tîpa bê dengî

Û Hizra tirsok  ne bû dê,

bîst û hevt caran yê di mirinê de werbe…

Ez a reben di nêv dev û qîlên aşên dev ji hev

Ez dikarim sînga xwe li rû babîsoka mirinê vegirm

Newalê birçîbûnû li dû xwe bihêlim

Rojên qefilî di girê xwe de bihêrim

Mîna dicle û feratî bi herikim

Bi kerş û lêmiştan verşim.

Ez bidim dû tolhildanê… ?

ya xwe bikim donê  çarevanê ?

ez  suruşteke xweşikim

bi palgeheke nerm û avek tenikim…

koviyek çayê zagrosim

ji serbeestiyê hezdikim

nûdibim Nûhim…

li ezmana li kuştina qumriyê digrin !

û  ez li panaveke bê çeng û perim

tariyê dadiwerivînin çavê gul şîlanan

terhên rîhana li kolanaên hêviyan ,

bi zikreşya xwe wan radixin !

di be hestyên sipehîbûnê bişikin

goştêd sincweryê ji gezên hovan biaxivin

wê bikin, birûska rengên evînê

di vê tabloya tarî de bipijiqin

……………………….

Beşîrê mele        migin56@yahoo.com

çapkirin