Dema
min Messûd Berzanî dît
Ebdelkerîm Gêlanî
Warger: Evîn
Þikakî
Tenha
xwe ew xewnên sipî derfetê didin can ko xwe bide xwya kirin û xwe bixemlîne
ser van tengahîyên li ser kolanên welatê me yê þêrîn de tên.
tenha
xwe ev xewn û daxwaz vina arman di canê minê westayî de þîyar dike da
karên mirnê yên xwîn vexwar wekî dêwên birçî nekari bin hovîtya
xwe li ser me berdewam bikin mirovek ez wî nasdikim û jê hesdikim di kojê
û li ser xaka ko ez rêz û hêrmetê wê digrim ew dinoþe çawe ev xak miþtye
bi termê van qurbaniya û ez bi xwe bê çarim di resma mirnê de min aram
û aþtî winda kir hate min nekarî ez li ser zarokya xwe û bîranên xwe
û rengê male mûsilya bigerm ew malên ez têde mezin bîme heta mêhla
xwe da min û mijî mêhla xwe da wan . Lê tiþtek di destê minde ne ma ji
bilî hêsrên Min û mêj û yewna pêve didemê ko hêsir nekarîn
gurya tirs û jana bivemrîne ez di gazim bê deng. êraqa min xaka bav û
bapîra û çi kesê di himbêza dijî tê parastin ji pêlanên dinê zimêna
nalîna Dicla tê min demê ew bi armayek ne ber hev di herike û sitiranek
tevlî hev ji peyvan û ji awazan û axînan û ji janan ez bidilek xemgîn
di pirsim: gelo ma ev ji azadyê re distrîne yan ji pakrewanare yan ji neka
miya zordare re distirînê yan digaze.
Dîsa zomên nû bî belkî ew deng bî û min ne dibi hîst lê belê ez bi
bawerim min di dît … erê … min di dît min dît xaçiyek rengîn bero
min tê rêz û ronahiya xwe veda
Li wî cihî û li ser Malan û ser canê min çirîskek ji omîdê veda bi
dil xweþî ne bi tirs Min pirskir: …….. Tû kiyî
Hêdî ……. Hêdî bersiv da û got ez di karim li tirsa te binerim
di wêgavê de bi hinek tirs min ji xwere got gelo: çawe ew dengê miþtî
zelalî û narînî û halanî û ciwanî li tirsa min di pirse û ez
nizanim ez çi bi hizîm min tirsa xwe veþart bi hevokên min ji pirtûka
(hazar þev û þev)min ji berkirî (xwya bike tu ser bestî) bayê xacê yê
ko bê bendewarî deng di himbêza xwede veþartî hêlmek xweþ li ser serê
minde ajot û ronahyek geþ di xanîde xwya kir û hêdî ……hêdî bero
min de hat destê xwe danî li ser milên min dilê min lerizî û mam
behitî tenê pirsek destê min de ma ma gelo : ez vegeryam demekî ko ez ji
dor ketibîm bê ko ez bizanim min hawildanê xwe kir go ez derbasî derghê
reben û xwdanê deng bigerim dengek hate min siwarbe…
Xaç
bî berek û firî min bawer nekir – lê nalîna qelema min ya ko min
dinav destê xwe de guvaþtî ez gihandim baweryek mezin ko ez ne di xewnekî
deme lê ez li himber rastyek ber çavim û hiþt ez pirsê ji berê bikim tê
min bi kuve bibî? ma tê min gera mirinek nû de bi zîvirînî da ez bibim
çîroka dem jimêrê? Navê pêxember bêje û siwarbe kîjan pêxember?
hemî pêxemberên xudê ne Li hêvya teye vê derfetê wenda neke kiye? kî
li hêvya mine? ... Siwarbe ji bîreweriya min ve min di xwest ez tariya
rastyê rain û geþ bikim li ser xaka dilbera mina xwîþtivî /mûsil/
rawastim ez û serokê yê gelekî ji min dûr pêþber hev werin da ez êþ
û janê xwe yên ramanî û rewanî û kesayî jêre bêjim serokê min:
her roj /mûsil/ zava yek nû diþîne ji ezman re li hêviya hêlînekî bî
ko wî û dilberawî bicivîne /Mûsil/ her dem xwdanê malekî diyriyê
ezman dike diademê zarokê wî û xwestekên hatina wî dirêsin
heroj…………… her ……… çilik firî û beru kurdistanê çû û
sekinî piþtî min nêrînek kûr berda li ser. min dît va rê û res mên
tên radan min zanî ew yên serokin ji niþkve min xwe dît di mala serwerkî
de Pêþwazyek mezin li min kir û ez beru xwe birim di hola malêde û
damarên laþê min dilerizîn piþtî ez pêre derbasbîm axivî û got:
eve ew Kurdê mûsilî serokê min hêviyên min ez kirim di xewnekî wendayîde
ji niþkîve ji min pirsî û min zanî ji ritma dengê wî kû ew xûdan þûnkarek
bilind û mezine.
-rewþa bajarê we çawya Di bêjin: hinek hene dixwazin nikamiyê biçînin
dinavbera Kurd û Ereba de û hewldanê xwedikin ko cudabînekî peydakin
dinav bera tevgerê xak û dîrokê û dixwazin birînin kûr di canê
biratya mede ya kû sedê slain ve berdewame Bêje min tu çi zanî li ser
van buyeran bidengekî lerizî min got: serokê min tu baþ di zanî ku mûsil
ji kevinde heta nuke bajarekî hevgirtye û cane û cihê aramy û samanîa
mirovaye û buhara rengîn li hewîrdorê wê ve daye tu cara weke roja îro
ev nexwþiya kû kesên bi ol û bi wijdan
hawildanê xwe dikin û vê tevna keskesor ya hev girtî parça parça bikin
û tu dizanî kû kurd ew parçek mezine ji vê tevnê û ji kevinde li ser
vê xakê jiyana xwe berdewam dikin ji niþkîve pirsek ji min kir û got :
ma raste ku tiþta li ser we tê gotin ko hûn xwe ji ramanên demkrasiyê
diparêzin û bidijwary ko cihê wê di ferhinga mede nine diçînin
di dilê mirovande û hûn çanda heskirnê û lê borînê li bajêrde
belav nakin
Tererûsta gelek malbatê kurda ji bajarên wan koçber kirine di demê kû Kurdistan malbatên yên ku ji van tirorîsta parastine wek dayîkek dilovan Dibêjin Kurd serê sedî sisêne ji xelkê mûsil lê dîrok dibêje KO ew hene ji despêka avakirina wêre û zeradeþtî mînakek mezinin li ser vê gotinê min got: serokê min di gelek axiftinê te de …. Te gotiya mûsil bajarê biratyê ye û çi xwestekê me nînin ko em wê tevlî kurdistanê bikin lê ew goh nadin va axiftina û li wan naghêjin kurdê Mûsil le hingin serokê min ji ber ew canê xwe dikin qurbaniya riya kurdayetiyê û ronahiya dîroka weya bi romet û dêrêj û ya gelê Kurdistan keþ bikin kenê wî yê xweþ hemî tirs û leriz ji dilê min revand û ji nûve xwîn di rayên minde gera.
Va min name ya xwe gihand serok û xewna min pêk hat û dîsa wê kulanên bajarê min û baxên wê û dibistan û mêrgên wê vegerên wek ko ez wan nas dikim û ezê di kolanên wêde bi meþim bê tirs ji kesên pêçayî yên ku zordariyê li ser kesê guneh di barînin bi agirê çekê xwe ji niþkîve ez hesam ku çakoçek li sere min ket û qîrînek hate mindemê min xwest wê qêrînê bigerim min dît ew ya mûbayla mine û dixwaze bêjê min ko demjimêr sisêye . Xwihdanek sivik li ser aniya min ez þiyarkirim û da xwya kirin ji min re ku ez di xewnekî de bîm ma gelo ez dîsa vegerim û xewna xwe bi dawî bikim??????