KESKESORA ÇIYA

 Mahsum  Nisêbînî

Xunava keskesorê

ji  çiyayên azad dibare

devdana neqrîskan   

Li serê jiyana  bi êş dide

Xemla melûl û tofana îskînên min

bi rizgariyê dixurbilin

iroj 

ji bahweriyên lerzok

xewa wermoke diteqînim

hezkira winda ji devê maran direvînim

awazên bilbil li rûwê sorgulê dineqişînim

çirûskên nava min

ji nav jîndîliyê dipijiqin

li esmanê erdê sar

hêviyên bê hêvî gurdibin

evîna gêrsorî li hişê min dide

israra gavên reş

di bin hizirên hilweşyayî de diherijin

mirovgezî ji pergala wan dizûre   

bi xeyalên bavpîrên xwe dikulibin

vaye li gel min

li lotika dilan

rengê tavsorka hezkir bê dawî hilathiltê…

nalînên jankuj belbişkêfî bûn

senfonîya qenaryên

di nav xuşe pêlên bi rûmet de

dîlangera bajaran distirin

ji tilîlîlên mêxasan bêhna misk vînê difûre

rivîna zarokên warrojê

dûkêl jahriya birçiyên xwînê disotîne

ez

qûnaxên rêkpêkiya xwe girtinê dirêsim

roxandinên wan

ji bistîkê nebûna tarûmariya xwe  

diqurêfim

hawara xwe ji nav mejiyên şîlo dizelilînim

çavkorî tu li kuye tu …………….?

Şîlana çar kezî

çilbiskiya rûdêmên bi rondik dikene

xemdemiya pêllehiya nava min

wêrekbûna ketî difirîne

û baskên şerxwazan dişkînin

tariya ronî diz çavpelqijî dibe

hê pêjnên herifî ji devên xwe direvînin

hersa dilovaniya min tola mafkujiyê  hiltîne

vame ez

mirina xwe ji reşrûwê wan dipengizînim

çarenûsa mirarî ji nav xwe hiltînim 

hêza stêrikan

dengê giyana dengijî  diqetîne

û fêkiyê dara yekbûna min

pîroza pîrozvahiyê digihine

 01. 11. 2008

 Mahsum  Nisêbînî

çapkirin