Bi sala bû bi nivîsar ,gotar û kiryaran, me xebata gel dikir. Em bawer bûn  xebata çandî , netenê ji xebata siyasî û çakdariyê kêmtir nîne , belku jê seratir û girîngtir e ; çimkî rewşnbîr e ku wêjdana gel hişyar dike û her dem bi xebata xwe piştgîriya armancên netewî dike.

   Bi salan bû li serdema fetisandinê de Şaîr û Hozanvanan stranên Azadî û Berxwedanê distrandin, û bi bawer bûn Berxwedan Jiyan e.

   Bi salan bû , li serdema zilm û zordarî û talan kirina jiyana mirovahiyê de, nivîskar û rojnamevanan royê dîktatoriyê reş dirin û hewara azadiyê li gotar û rojnameyan de diqîrandin.

Bi salan bû , bi şanazî û serbilindî em bawer bûn li rojên reşe tengasiyê de ,gel û siyasetvan, … me bi tenê nahêlin!! lê îro …??

Carna pirsên balkêş bala mirov ber bi xweve dikişînin:

Gelo divê rojnamevan , nivîskar û têkoşer , li hewsxanan de bin ta ku ji rewşa wan were pirsîn??

Gelo yên ku li serkar tên avêtin, tên binçav kirin, berbend kirin û asteng jibo wan tên çêkirin , mafê jiyanê ji wan tê istandin ,… ne di Zîdanê de ne???  Ma Zîndana wan ji Zîndan û Hewsxanên talanker û dîktatoran ne dijwartir e??

Di Zîndanan de mirov ji azadiyê tên bêpar kirin,… lê li zîndana baykot kirinê de mirov netenê ji mafê jiyanê tên bêpar kirin,belku rojê bi sedan car dimirin û sax dibin.

Di Zîndana baykot kirinê de hewara bêdengiya te nayê bihîstin!, Û tu hêdî hêdî li bêdengiyekî kûr de çavên xwe li ser hemû rengên jiyanê digirî! Çima dive wisa be???

Mirovê ku salan berî niha rewşekî wiha tecrobe kirine û vê gave bi serbestî dijîn vê yekê baş fam dikin.

Îro bi sedan Rewşenbîr , Nivîskar û Rojnamevan ,… li Rojhilata Kurdistanê de hatine baykot kirin, binçav kirin û li Zîndana mala xwe de ne !, her tim tên zêrandin û mafê jiyana wan tê binpê kirin,… zindî ne ,lê bi salane ku mirine.?!

Derd û kul ne yek e, bi hezar in; bi kurtasî dinivîsînim:

Li Rewşenbîr , Nivîskar û Rojnamevanên welêt xwedî derkevin.

           Xebat Xanî

  Lêkolîner û rojnamevan

çapkirin