Awreke Kurt li Þanogeriya Kurdî
 
 
 
Dr. Zerdeþt Haco
 
 
 
 
 
Hûneriya 'Þanogeriyê' (Drama = Çêbûn) tovek ji tovên hûneriyê ye.
 
Gava em sê tovên hûneriyê, lawik, helbest, û þanogeriyê didine ber hev, em dibînin, ku di wêjeya Kurmancan de warê 'lawikan' û warê 'helbestan' xwe gelekî vedane û warê (Drama = Çêbûnê)  heme bêje nîn e.
 
Ev yek li gor zanîna meye îro dikare were gotin. Ji ber  bi dîtina min, hê tu karên zanistî di vî warê wêjeya Kurmancan de ne hatiye kirin. Ji ber vê yekê rê li ber lêkolînên zanistî vekiriye.
 
Pirsa ku xwe li vir tavêje ber me ev e: Gelo ev tovê hûnerî di wêjeya me de bê cih e? Çima vî tovê hûnerî xwe di wêjeya Yewnan de ewçend fereh kiriye û di wêjeya me de xwe ne daye pêþ, bi ser ku ev herdû gel, Kurd û Yewnan bi demên dirêj dirawsê hev bûn û bi hev re di dan û standinê de bûn.
 
(Drama = Çêbûn) çêbûnekê li ser 'þanomistê[1]' dixe dupeyvînê (peyivîn û dijpeyvînê/Dialog).
Peyva 'þanomistê' ji du peyvên bihevrerûniþtî ye, 'þano', ya ku ji þanîkirin û þanîdanê hatiye, û 'mist' ya ku ji kefa destê vekirî hatiye.
 
Bêjeya 'þano'  dikare bi giþtî ji 'Theater' re were gotin. 'Þano' ji avayiya
ku mihvan tê de rûdinin re jî dikare were bi kar anîn.
 
Ji leystikê bi xwe re 'þanogerî'  dikare bê gotin.
 
Weke tê zanîn þanogerî li ba piraniya gelan ji rabûn û rûniþtina oldariyê û cejinên wê hatiye. Weke nimûne, tê zanîn, ku þanogeriyên kevnare yên Yewnaniyan ji wan cejinan, yên ku wan ji 'Xudayê Tirîavê' re, ji Dionysos re dikirin, hatine.
 
Þanogerî bi xwe berî hertiþtî çêdibe, ku li ser þanomistê were leyistin; belê þanogeriyên ku ji xwendinêrê re hatine nivîsandin jî hene.
 
Di þanogeriyên klasîkî (yên kevnare) yên Ewropiyan de þanogerî tê dabeþ kirin. Ji vê dabeþkirinê re 'Akt = derketin/perde' dibêjin.
 
Di þanogeriyên kevnare yên Ewropiyan de xweþî bihtir didan dabeþkirinên li ser pênc yan sê 'derketinan'. Belê þanogeriyên çar, yan yek 'derketin' jî hene.
 
Þanogeriya nûjen (modern) gelek caran dev ji 'derketinan' berdaye. Ew bihtir giraniyê dide lipeyhevhatina wêneyan.
 
Di hûneriya þanogeriyê de yê hûnermend çêbûnekê di dem û cihekî berçav de dideyne ser 'þanomistê', dajibona yên mihvan bikarin beþdariyeke hundirîn û derveyîn tê de bikin.
 
Ev yek tenê di warê þanogeriyê de dikare were kirin, ji ber ku di warên 'lawik' û 'helbestan' de tenê gotin dinavbera çêbûnê û guhdaran de tên bi kar anîn.
 
Þanogeriya rasteqîn tê çêkirin, dajibona li ser 'þanomistê' were leyistin. Ji ber vê yekê ji 'Gerdûn'  Dinyayê  bi xwe re jî þanomist dikare were gotin.
 
Di ber 'çêbûnê' re hûneriya þanogeriyê peyivîn û dijpeyivîna kesan dide xuya kirin.
 
Hêmanê sereke yê þanogeriyê ew e, ku berberîtiyek (dijberiyek) tê holê, ya ku ji helwestan û dîtinên newekhev derdikeve. Ev helwest û dîtinên newekhev wê berberîtiyê ewçendî gur dikin, ku vêce çareyek bi çi awayî dibe, divê were kirin:
 
Vêce heye, ku ew çare malwêrankirin be, yan jî çareyek haþtinî ji dil be û yan jî çareyeke xweþ û bi ken be.
 
 
 
 
 

[1]  Min bêjeya „mist“ ji mista (kefa) destê  mirov girtiye û di vê bihevrerûniþtina peyvê de nû bi kar aniye.
 

 

 

 

çapkirin

copyright © 2002-2006 info@pen-kurd.org