- Dem di Kurmanciya Bakur de
IV
-
- Dr. Zerdeþt Haco
-
- Avayî û karên pêpelûkên demî:
-
- Di beþên I-III de ji vê lêkolînê ez heya niha li
ser avayî û karên van dempêpelûkan rawestiya bûm:
- Dema
Niha (DN) û
- Dema
Borî I (DBI)
- Di vî beþî
de ezê avayî û karên dempêpelûka Dema Borî II di bin çavan re
derbas bikim.
-
- 1. Avayî
û karê Dema Borî (DB II), (Imperfekt)
-
- 1.1
Avayiya
Dema Borî II (DB II)
-
- Gava mirov
li avayiya Dema Borî II temaþe dike, mirov dibîne, ku avayiya lêkerê di
vê dempêpelûkê de avayiya lêkera dempêpelûka Dema Borî I bi xwe ye,
tenê pêrkîta di ketiye pêþiya qurimê lêkerê, mînak:
-
-
- kirîn
-
- Pronavên
Dema Borî I (DBI)
Dema
Borî II (DBII)
- tewandî
-
- Min
kirî
dikirî
- Te
kirî
dikirî
- Wî/Wê
kirî
dikirî
-
- Me
kirî
dikirî
- We
kirî
dikirî
- Wan
kirî
dikirî
-
-
hatin
- Ez
hatim
dihatim
- Tu
hatî
dihatî
- Ew
hat
dihat
-
- Em
hatin
dihatin
- Hûn
hatin
dihatin
- Ew
hatin
dihatin
-
- Ji ber vê yekê ez naxwazim avayiya Dema Borî II ji
hev vekim û bidime xuya kirin, ew ji çi û çi hatiye ava kirin. Mirovekî
bixwaze mercên avakirina vê dempêpelûkê yekoyeko binase, dikare vegere
mercên avakirina Dempêpelûka Dema Borî I, yên ku ez berî niha bi ferehî
li ser wan rawestiya bûm. Herwekî
-
-
-
-
- vê jî, pirsa kengî koma pronavên kesîn yên tewandî
(min, te, wî/wê, me, we, wan), û kengî yên netewandî (ez, tu, ew, em,
ew, hûn, ew) têne bi kar anîn, berî niha hatiye þirovekirin. Vêce ji
ber avayiya lêkerê di van herdû dempêpelûkan de heme bêje weke hev e,
ez ji wan re dibêjim, ku ev herdû dempêpelûk di avayiya lêkerê de
„dest û birayên “ hev in.
-
- 1.2. karê
Dema Borî II (DB II)
-
- Herçend DBI û DBII di avayiya xwe de ji
hev nêzîk bin jî, belê heryek ji wan di karên xwe de serxwebûneke xwe
ya taybetî heye. Ji xwe ev serxwebûna her pêpelûkeke demî axaftinê
sivik û zelal dike. Vêce herwekî berî niha karê Dema Borî I bi wê
hati bû nîþan kirin, ku bûyerek di dema bihûrtî de bûye, û ew bûyer
yek car e tik û tenê bûye (hêk þkest), karê dema Niha II dikare bi vî
awayî were þirovekirin:
-
- a.Bûyerek di dema bihûrtî de di wê kêlîkê de dibû,
gava bûyereke dî rastî wê dihat, mînak:
- Em nû rûniþti bûn, me xwarina xwe dixwar, ji niþkan
ve me dengê teqînekê kir.
- Gava em gihiþtine xwendegehê, zarok di hewþê de bi
gokê dileyistin.
- b. bûyerek
di dema bihûrtî de dibû. Ew bûyer tim dibû, bû bû adet (usuell), mînak:
- Wî
her sibeh xwe diþuþt, pora xwe diþkinî, cilên xwe li xwe dikirin, taþtê
dixwar û rojname dixwendin.
- Hersal,
biharan em pezê xwe dibine çêriyê
- c. Dema
Borî II weke nîþana demê. Bi arîkariya DBII yê/ya axêvdar dikare li
ser dema bûyerekê bêje, mînak:
- Em li mala
hevalê xwe diman.
- Bi arîkariya
hokeran mirov dikare dema lêkerê kurt û dirêj bike:
- Em seetekê
li mala hevalê xwe diman. Em salekê li mala hevalê xwe diman.
- Min li zanîngeha Amedê dixwend
- Min (mehekê/salekê/
5 salan) li zanîngeha Amedê dixwend.
-
- Em dibînîn,
ku di karên xwe de dempêpelûka Dema Borî II ji Dema Niha nêzîk e û di
avayiya xwe de pêrkîta di dikeve pêþiya qurimê lêkra herdû pêpelûkan,
belê heryek ji wan di demeke cida ye. Ev nêzîkbûna ha dihêle pirsek xwe
bavêje ber me, ew jî ev e: Ma gelo pêrkîta di ye, ya ko dihêle
herdû dempêpelûk di karên xwe de ji hev nêzîk bin? Pêwistiya vê yeka
ha bi lêkolîneke taybetî heye. Tiþtê ku em niha dizanin, ew e, ku pêrkîta
di di Farisî de bûye mi. Di hin zaravên kurdî de, weke di
Kirmancî (Zaza) de nayê bi kar anîn. Di Kurmanciya Naverast (Soranî) de
lawaz bûye, gelek axêverên Kurmanciya Naverast dengê d nabêjin
(eçim, ebim, ekim …). Pêrkîta di di dvokên Kurmanciya Bakur bi
xwe de jî, weke devoka Kurdên êzdî yên êla Hevêrkan (ez çim, ez bim,
ez kim) nayê bi kar anîn. Bi
her awayî pêwistiya vê diyardeya ha bi taybetî jo bo zaravzaniya
(dialektologiya) kurdî bi lêkolînên zanistî heye. Ez hêvîdar im, ko
di hejmarên kovara Hîwa yên bê de,
- ez bikarim
li ser herdû dempêpelûkên mayî, Dema Borî III û Dema Borî IV binivîsim
….