- Erêyî
Welle
-
- Dr. Zorab
-
- Roj çû ava li Amedê û Hewlêrê
- Di nav agir û keviran de
- Siya þoreþgerekî çep
- Bi serê kûzkirî tê û diçe,
- Berê ew çep bû, erê,
- Lê îro ew ramaneke nû
- Bi qelema xwe ve dipêçe:
- "Aþtî tev guran
- Aþtî tev mêþan
- Tev bomban û napalman
- Ji bo xatirê nermkirina Ehrîman!”
- Siya têkoþerê çep piþta xwe daye gerîllan
- Û pîremêrên bazaran silav dike,
- Ew dilsoziya xwe bi saya kompûteran
- Ji axa û þêxên nemir re verê dike.
-
- Þev dikeve erdê
- Siya têkoþerê çep êdî xuya nake:
- Ne axir, rengê reþ herdem
- Rengê gewr windakirî dike!
-
- Berbangê têkoþerekî teze rêya azadiyê
- Wê bi xwîna gel þil bike
- Û þayîrekî dilþikestî
- Wê awaza kevin dubare bike:
- "Hebû, tunebû,
- Ji Kurdan herîftir kes nebû!”
- Erêyî welle!!!
-
- Kê ez dîtime?
-
- Kî ez dîtime
- Pey meha Sibatê
- Li ser xweliya neyar û yaran?
- Agirê Bihuþtê! Horiyên Sîratê!
- We li kû veþartine, pêxemberan?
-
- Kê ez dîtime
- Li baxçan, cengelan
- Ez Dara Mirazan tê dernaxim?
- Xwedayê esmanan, dînan û zimanan!
- Gelo ez heme? Kurmanc im? Bi sax im?
-
- Kê ez dîtime?
- Berxweneketî
- Ez dibezim ji bezmên serxweþan,
- Ez radimûsim cinên dilketî,
- Gulên
dizî didime çavreþan!